خودمونی چنل ماه عشیره

اگه بخوام در مورد بختم صحبت کنم، باید بگم با هرکی اشنا میشم اول تولد اونه.

واقعاً به اونایی که زود می‌خوابن حسودیم میشه..

اگه‌‌دستام‌توانایی‌اینو‌داشت‌که‌قشنگ‌همون‌چیزی‌که‌تو‌ذهنم‌هست‌رو‌تایپ‌کنم حتما‌این‌کارو‌میکردم

00:00

و‌میل‌به‌تنهایی؛

پرهیز‌از‌گفت‌و‌گو

یه‌سکوت‌طولانی

برگشتم‌به‌چیزی‌که‌بودم؛

ودرآخر

آرام‌شده‌ام؛ مثل‌درختی‌در‌پاییز‌‌وقتی‌که‌باد‌همه‌ی‌برگ‌هایش‌را‌برده‌باشد...

متوجه شدم که چقدر کم در بدنم زندگی می‌کنم، چه بسیار در ذهنم.

- راجرکامنتز

وقتی پیش مهمونا نشستم یهو به این فکر میکنم که اگه پاشم بزنمشون چی میشه؟

از روابط انسانی خسته‌م؛ کاش نافلز بودم با پیوند کوالانسی.

راه برگشتی وجود نداره قدر همه چیزو همون موقع بدونین.

- فقط کمی غمگینم آرکادی، حتی خودم هم نمی‌دانم چرا

توان‌اینکه‌بدوزم‌به‌در‌نگاه‌ندارم؛

قرار‌نیست‌خوب‌بشیم فقط‌خاطره‌ها‌زیاد‌تر‌میشه چه‌خوبش چه‌بدش همین؛

گفت: آدم ها دو جور گریه دارند؛ وقتی خیلی غمگین‌اند و وقتی خیلی خیلی غمگین‌اند گفتم: خب مگه اینا فرقی هم دارند؟ گفت: آره؛ دومی دیگه اشک نداره!

-بابک‌زمانی ‌

می‌خواهد گریه‌ام بگیرد اما غمگین‌تر از آنم.