"Black Rose"

‏تنهایی بزرگت میکنه، اونقدر بزرگ که شاید دیگه هیچوقت تو زندگی هیچکس جا نشی.

‏تو یه جمع نشستی همه دارن معاشرت میکنن، تو ساکت با خودت داری فکر میکنی به هیچ‌جا و هیچکس تعلق‌ نداری.

اتفاقاً روابط انسانی پیچیده نیستن، انسان‌ها زیادی کسشر شدن.

‏و در نهایت برد با کسیه که کمترین اهمیتی به حرف دیگران نمیده.

بلاک چیه،اتفاقا هی چکم کن ببین چیو دیگه نمیتونی داشته باشی.

با آدمای درست که معاشرت کنی متوجه میشی هیچ رابطه انسانی پیچیده ای وجود نداره.

‏تو قبولش کردی، ولی هنوز غمگینت می‌کنه.

هیچ آدمی لیاقت اینو نداره که تموم خودتو براش بزاری.

چه میدونم مثلا زنگ بزن بگو هرکاری کردم بی تو نتونستم.

‏اصلیه همونیه که حاضری به خاطرش بقیه رو ناراحت کنی.

‏خونه رو سقف نگه میداره دختر رو توجه.

قرار نیست چون دریارو دوست داری خودتو توش غرق کنی.

نشستی داری کاراتو میکنی، یهو به این فکر میکنی کاش هیچوقت وجود نداشتی، نه اینکه بمیری، کلا از ابتدا وجود نداشتی.

زندگیم هرروز داره "کاریش نمیشه کرد" تر می‌شه.

رازش اینه که اصلاً وقت نداشته باشی فکر کنی.

آدما بخاطر يه خط بديت يه كتاب خوبيت رو به آتيش ميكشن…

یادآوری: ارتباطت رو با هر آدمی که بی‌ارزشت می‌کنه تموم کن.

من یه معذرت‌خواهی به خودم بدهکارم، بخاطر همه وقت‌هایی که قدرم دونسته نشد اما همچنان ادامه دادم.

در نهایت متوجه شدم چیز زیادی نمیخواستم بلکه از آدم اشتباهی میخواستم.