NØX

امشب یه دل سیر برات گریه کردم، به تموم عکس‌ها و فیلم‌هات نگاه کردم؛ از روز اولی که به دنیا اومدی، از اون موقعی که شیر می‌خوردی و اندازه‌ی یه کف دست بودی، خیلی کوچولو و دوست‌داشتنی… چهل روز از روزی که دیگه تو رو ندارم گذشته و من هنوز نتونستم با نبودنت کنار بیام. هنوز نتونستم باور کنم که دیگه نیستی ؛هنوز یه گوشه از قلبم به خاطر نبودنت درد می‌کنه، هنوز هر شب به خاطر تو گریه می‌کنم،هنوز بعضی وقتا با دیدن عکست بغض می‌کنم. عکست پس‌زمینه‌ی گوشیمه، همیشه جلوی چشمامی و دلم نمی‌خواد هیچ‌وقت از یادم بری. هر شب عروسک و توپت رو به یاد تو بغل می‌کنم وقتی اونا رو بغل می‌کنم، حس می‌کنم تو کنارمی؛ درست مثل اون موقع‌هایی که بودی و میومدی بغلم می‌خوابیدی. موقع خواب به تو فکر می‌کنم و آروم می‌شم و می‌خوابم. میلوی مامان، خیلی دلم برات تنگ شده؛ اون‌قدر که بعضی وقتا از شدت دلتنگی آرزو می‌کنم کاش می‌شد دوباره ببینمت. تو این چهل روز، روزی نبوده که اسمت رو به زبون نیارم، روزی نبوده که به عکس‌هات نگاه نکنم و بغض نکنم. توی خیابون،هر گربه‌ای که می‌بینم، از تو براشون می‌گم ، بهشون می‌گم که من دیگه میلو رو ندارم؛ میلوی من رفت به آسمونا. نمی‌دونم آخرش چی می‌شه، نمی‌دونم بعد از این دنیا چی وجود داره، ولی امیدوارم یه روزی، یه جایی، توی یه دنیای دیگه، دوباره تو‌رو پیدات کنم:))))