ژرفا‹Olympus›
قناة بسيطة
—پین رو چک کن— بله بنده راست گرا هستم دوست نداری نیا اینجا شعر و داستان مینویسم گیتار میزنم، درمورد عقایدم میگم و چیزای جالب (تاریخ، فلسفه،جامعهشناسی، روانشناسی، ادبیات و...) تعریف میکنم اما در حقیقت90%مواقع دارم در مورد فیلم و کتاب و گیمهام کسشعر میگم
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
335
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-87 أيام
-4730 أيام
أرشيف المشاركات
وقت ما هم داره تموم میشه و معلوم نیست تابستون بعدی هم زنده باشیم
Repost from 𝓐𝓾𝓻𝓸𝓻𝓪༻
📌Folder Challenge⋆౨ৎ˚⟡˖ ࣪
این پیام رو فوروارد کنین چنلتون تا من دو تا فولدر درست کنم و جذب بگیرید
₊⊹✮فولدر اول برای چنل های هنریه یعنی نویسنده ها و آرتیست ها و خواننده ها و هرکس که هر هنر دیگه ای داره. با اد شدن تو این فولدر هنرتون دیده میشه و ازتون حمایت میشه🪅🪄~⋆⭒˚.⋆🪐 ⋆⭒˚.⋆
₊⊹✮فولدر دوم برای چنل های دیلی و پلی لیست و چنلای متفرقه دیگه هست تا تو تابستون حوصلتون سر نره و با اد شدن تو این فولدر ادمای خوشگل با تیست بهتر پیدا میکنین و از همدیگه حمایت میکنین🪄🎊^°^فقط کافیه این پیامو تو چنلت فوروارد کنی و اینجا جوین باشی که تو فولدر بزارمت ૮꒰ ྀི >w< ྀི꒱ა
Limit: 100 channelsاگه چنلتون پرایوته هم اینجا برام بفرستین
چرا اونتورین بهش میاد بیشتر راست گرا باشه؟
توضیحاتو که دادم دیگه، اینجا فقط نقاط مشترک رو از بینشون در میارم فردگرایی شدید داره، برای ازادی و اختیار فردی ارزش زیادی قائل میشه و اساسا به ساختارهای جمعی و ایدئولوژیهای بزرگ اعتماد نداره رقابت و ریسکپذیری توش کاملا مشخصه، ذهنش شدیدا با معامله، سرمایه، ریسک و "بازی کردن با احتمالات" کار میکنه. از این نظر با اقتصاد بازار و سرمایهداری خیلی سازگاره. ضداقتدار نیست، ضدِ وابستگیه، این نکته مهمه. اونتورین لزوما نمیگه «هیچ قدرتی نباید وجود داشته باشه». اتفاقا خودش میتونه با یک سیستم قدرتمند کار کنه، به شرطی که بتونه تو اون سیستم برای خودش اختیار و اهرم قدرت ایجاد کنه، یعنی چی؟ یک چیزی شبیه ترکیب لیبرالیسم و کاپیتالیسم و یکی از مهم ترین دلیل ها بنظر من اینه که اونتورین عمیقا به خانواده اهمیت میده و این معمولا تو جناح های راست دیده میشه
هرچندددد لطفا به این توجه کنید که اولا ما از روی رفتار های یک شخصیت غیر واقعی داریم حدس هایی میزنیم که به شخصیت پردازیش نزدیک تر هستن ولی بازم اینو میگم چندین بار قبلا گفتمش تو موضوعات مختلف ولی خیلی مهمه اونم اینه که لیبل ها چه سیاسی چه گرایش اجتماعی چه جنسی چه هرچی، هر لیبلی اینا چهارچوب هایی هستن که انسان ها از اون ها استفاده میکنن تا تعریف بهتری از خودشون بدن نه این که خودشون رو در چهارچوب اون لیبل تعریف کنن پس مثلا من وقتی میام میگم «من راست/چپ گرا هستم» به معنی این نیست که با راست ها موافق و با چپ ها مخالفم یا برعکس، من دارم میگم با فلان چیز و فلان چیز موافقم اما این و اون هم برام مهم هستن ولی یکی بیاد بپرسه یا اصلا خودم بخوام توضیح بدم نمیتونم بیام بگم من با v موافقم با y هم موافقم با n در صورتی که k اجرا بشه موافقم با i مخالفم درصورتی که با d مشکل دارم و... پس فقط میتونم بگم من نزدیک هستم به راست گرا بودن و این برای شخصیت ها هم صدق میکنه و امیدوارم برای شما هم صدق کنه و بجای این که سعی کنی چهارچوب پیدا کنید و خودتون رو در غالب اون توضیح بدید، سعی کنید خودتون رو پیدا کنید و تلاش کنید برای بیانش از اینها استفاده کنید.
لور و بک استوری اونتورین
خب خیلی کلی بخوایم بگیم اونتورین، در اصل کاکاواشا چون اسم واقعیشه یک اوگین از سیارهی Sigonia-IV هست که عضوی از قومی که بهخاطر ظاهر، فرهنگ و ویژگیهاشون مدتها با سایر گروههای سیگونیا درگیر بودن و این درگیری ها تا جنگ و... پیش میره. برای فهمیدن اونتورین باید اول سیگونیا رو بفهمیم(احساس کردم معلم زیست شناسی ام) سیگونیا یک سیارهی خشک و بیابانیه و اقوام مختلفی توش زندگی میکردن همینطور که گفتم کاکاواشا از قوم اوگین ها بود اوگین ها به نوعی در جامعهی سیگونیا یک گروه حاشیهای بودن و روابطشون با گروههای دیگر، مخصوصا Katicans اگر اشتباه نکنم خیل بد بود درگیری بین این دو گروه به حدی رسید که در نهایت تلاشهایی برای نابودی کامل اوگین شکل گرفت (الانم معلم تاریخ شدم مثلا😭) کاکاواشا تو خانوادهی فقیری بزرگ شد اما نسبتا صمیمی بود خواهرش کاکاواشا هنوز خیلی کوچیک بود که باباشو از دست داد، پدرش تو یکی از همین سرزمینهای خشن سیگونیا در جریان حادثهای مربوط به بیابان و شنهای و طوفان و ازین چیزا جونشو از دست داد و مرد بعدا مامانش هم مریض شد و مرد :) و فقط خواهر بزرگترش براش باقی مونده بود دیگه در واقع هم مامانش بود هم باباش هم خواهرش کلا همین یکی رو داشت مامانش براش دوتا چیز ارزشمند باقی گذاشت یک گردنبند و یک طلسم/زیور(؟؟) همون لاکیچارم حالا فارسیشو نمیدونم احتمالا طلسم ترجمه ی بهتریه و خب بعدا با وجود اینکه کاکاواشا عملا تو فقر و شرایط خیلی سخت زندگی کرد بازم حاضر نشد اونو بفروشه خیلی نازه. در واقع همون "پول برای زنده موندن لازمه اما بعضی چیزا ارزششون از پول بیشتره" حالا قضیه اسمش هم جالبه کاکاواشا در واقع یعنی کودک برکت یافته چون توی روز تولدش بارون اومده بود (توی روز تولد منم بارون اومد ولی نمیدونم چرا بجای خوششانسی گوه شانسی گیرم اومده واقعا ناراحتم) خلاصه که تو سیگونیا بارون چیزی تقریبا مقدس بود. سیارهای که مردمش با خشکی و گرسنگی و طوفان دستوپنجه نرم میکردن خب مسلما جاییه که بارون میتونست نشونهی بخشش الهه باشه مامان باباش که کشته میشن فقط کاکاواشا و خواهر بزرگترش میمونن تو شب کاکاوا یعنی همون شبایی که بارون میومد و عملا برای اوگین ها مقدس حساب میشد کاتیکن ها تصمیم گرفتن حمله کنن و خب اوگین ها هم قطعا میخواستن مقاومت کنن چون از قبل IPC بهشون قول داده بود ازشون مراقبت میکنه اما هیچوقت نکرد خواهر کاکاواشا هم میخواست بره کمک کنه اما میدونست احتمالا زنده بر نمیگرده برای همین همونجا با کاکاواشا خداحافظی کرد و بهش گفت که هرکاری میکنه فقط زنده بمونه چون هم خواهرش بود و نمیخواست داداشش بمیره هم چون آخرین باقیمانده ی اوگین ها میشد و اینجوری هیچوقت برای همیشه نابود نمیشدن و هنوز کسی بود که خون اوگین ها رو داشته باشه و همینطور هم شد تو جریان همین فاجعه تعداد خیلی زیادی از اوگین ها کشته شدن و خیلی دیگه مفقود شدن. کاکاواشا عملا به تنها بازماندهی قومش تبدیل شد. و بعدا از وسط بیابون پیداش میکنن و تبدیل میشه به برده و کالا حتی روی گردنش یک کد شناسایی و شمارهی کالایی ثبت میشه همون که نوشته SLAVE که بعدا هم روی گردنش میبینیم و مخفیش هم نمیکنه. بقیشو هم احتمالا خودتون میدونید، چون همیشه بلد بوده چجوری از موقعیت های بد سالم بیرون بیاد و خوششانسه (که بیشتر شبیه استراتژیک بودنه تا خوششان بودن ولی خب 😭) برای همین توی قمار ازش استفاده میکنه کاکاواشا چندین بار از صاحبش میخواد که نصف پولی که براش خرج کرده رو بهش بده اما این اتفاق نمیوفته و ازش استفاده میشه چندین و چند بار که در نهایت میزنه صاحبش رو میکشه، واقعا دلم خنک شد، واقعا جدی میگم اصلا احساس سبکی میکنم هر بار اینو میشنوم. تازه بعد میره از IPC هم کلاهبرداری میکنه😭 به خاطر اتفاقات و کلاهبرداریهایی که علیه IPC انجام میداد خودش توسط IPC دستگیر میشه پروندش میرسه دست جید، حکمش هم اعدام بوده اما خب جید هم که عاشق فرصت و معاملست و فورا هم میفهمه کاکاواشا همچین هم به درد نخور نیست و انگاری به کار میاد اینجا جید بهش نصف قیمت خودش پول میده و بعد دوتا راه رو به روشه یا میتونه مجازات بشه که اعدامه یا برای IPC کار کنه خلاصه که از پایهی پایه تنهایی میتونه تا مقام استونهارت ها بیاد بالا، شبیه چیه؟ دقیقا شبیه سرمایه داریه دیگه چی میتونم بگم که بعدشم بهش سنگ اونتورین داده میشه و اسم جدیدش هم همین میشه
لیبرالیسم
لیبرالیسم به زبان ساده، یک دیدگاه سیاسی و فلسفیه که آزادی و حقوق فردی انسانها رو در مرکز قرار میده (اینو قبلا توضیح دادم) ایدهی اصلیش اینه که انسان باید تا حد ممکن در انتخاب شیوهی زندگی خودش آزاد باشه و دولت و دیگران نباید بدون دلیل موجه در زندگی فرد دخالت کنن. اینکه چه شغلی داشته باشی، چه عقیدهای داشته باشی، چه چیزی بخونی، چه مذهبی داشته باشی یا نداشته باشی و چه سبک زندگیای انتخاب کنی، اصولا باید تحت اختیار خودت باشه؛ البته تا جایی که به حقوق دیگران آسیب نزنه. چیزی که ما در کشور های واقعا چپ نمیبینیم مثلا کرهی شمالی و روسیه دوران شوروی. لیبرالیسم چند تا اصل مهم داره، حکومت محدود، حقوق فردی، برابری در برابر قانون، آزادی فردی آزادی فردی یعنی فرد یک انسان مستقل با حقوق خودشه و دولت نباید هر چیزی رو به اسم «مصلحت جامعه» به اون تحمیل کنه. مثلاً آزادی بیان، آزادی عقیده، آزادی مذهب و آزادی تجمع معمولا در سنت لیبرالی اهمیت زیادی دارن. برابری در برابر قانون هم منظورش الزاما این نیست که همه باید از نظر ثروت یا نتیجهی زندگی دقیقا برابر باشن، خب چون قاعدتا لیبرالیسم زیاد هم با کومونیسم موافق نیست بیشتر یعنی قانون نباید برای افراد مختلف، صرفا بخاطر جایگاه اجتماعی یا خانوادگیشون، دو معیار متفاوت داشته باشه. مثلا اگر دو نفر یک جرم یکسان مرتکب شدن، قانون نباید صرفا به خاطر ثروتمند بودن یکی و فقیر بودن دیگری با آنها رفتار کاملا متفاوتی داشته باشه. یا مثلا چون یکی باباش مثلا پلیسه لاپوشونی کنن براش. حقوق فردی هم که قبل تر گفتم، لیبرالیسم معتقده بعضی حقوق بنیادی متعلق به فرد هستن و دولت هم نباید بهسادگی اونها رو از فرد بگیره. حقوقی مثل آزادی بیان، مالکیت، آزادی عقیده و در بسیاری از سنتهای لیبرال حق مشارکت سیاسی و این جور چیز ها دیگه خودتون میدونید. حکومت محدود هم اینجا به منظور این نیست که "دولت نباید وجود داشته باشه" بلکه سوال اینه: "قدرت دولت باید کجا متوقف بشه؟" در لیبرالیسم، دولت هم باید تابع قانون باشه و قدرتش محدود بشه. به همین دلیل مفاهیمی مثل حاکمیت قانون، قانون اساسی، تفکیک قوا و حقوق شهروندی اهمیت پیدا میکنن. (عجیبه نه؟ چپ های تیک تاک درموردش حرف نمیزنن) رضایت مردم و حکومت در سنت لیبرال، یعنی حکومت نباید صرفا چون یک نفر پادشاهه یا یک گروه ادعا میکنه «ما حق داریم حکومت کنیم» مشروع تلقی بشه. ایدهی مهم اینه که حکومت باید somehow از رضایت و ارادهی شهروندان مشروعیت بگیره. مثلا رای دادن یا چیزی مثل مجلس برای انتخاب شاه/رهبر یا هر چیز دیگه ای. به همین دلیل لیبرالیسم تاریخی ارتباط زیادی با دموکراسی پیدا کرده هرچند این دو دقیقا یک چیز نیستن اما نزدیکن. نمیدونم تایتل این چیه (جمع بندی؟)
چی شد تا الان؟ پس گفتیم که لیبرالیسم سیاسی: افراد باید آزادی و حقوق اساسی داشته باشند و قدرت دولت محدود باشد. لیبرالیسم اقتصادی: افراد و شرکتها باید آزادی بیشتری برای فعالیت اقتصادی داشته باشند و بازار کمتر توسط دولت کنترل شود. کاپیتالیسم: مالکیت خصوصی سرمایه و ابزار تولید، فعالیت برای سود و سازوکار بازار نقش اساسی در اقتصاد دارند. و بله همهی اینا راست هستن، از راست میانه گرفته تا مرکز که بین چپ و راست قرار میگیره. البته لازم به ذکر هست که خود لیبرالیسم یک موضوع انعطاف پذیره و باور بعدی شما بیشتر مشخص میکنه به چپ نزدیک میشیم یا راست مثلا یکی میتونه بگه: «آزادی بیان، آزادی مذهب، حقوق فردی و دموکراسی مهمه اما از نظر اقتصادی طرفدار بازار آزاد هستم» این فرد لیبرالِ مرکز-راست هست مقابل، یک دیگه ممکنه بگه: «آزادی فردی مهمه اما دولت بهتره تا میتونه توی بازار دخالت کنه و بازار آزاد یا نیمه آزاد اشتباهه» این دیدگاه بیشتر به مرکز-چپ نزدیک میشه.
اول این که توجه داشته باشید شخصیت های غیر واقعی قاعدتا غیر واقعی هستن و تو دنیای واقعی وجود ندارن بنابراین هیچوقت نمیشه گفت فلانی چپ/راست گرا هست و فقط میشه گفت اگر بنا بر یک معجزه این شخصیت وارد دنیای واقعی ما شد ممکنه که بیشتر به کدوم سمت تمایل پیدا کنه کاپیتالیسم
کاپیتالیسم یا سرمایهداری یک نظام اقتصادیه که در اون بخش بزرگی از منابع، کسبوکارها و ابزارهای تولید در مالکیت خصوصی افراد یا شرکتهاست و هدف اصلی فعالیت اقتصادی معمولاً کسب سود محسوب میشه. یعنی به زبان خیلی ساده، فرض کن یک نفر پول داره و با اون یک نانوایی راه میاندازه. مغازه، تجهیزات و سرمایهی اون نانوایی متعلق به خودشه. کارگرها برایش کار میکنن و در ازای کارشون دستمزد میگیرن. صاحب نانوایی محصولاتش رو در بازار میفروشه و اگر درآمدش از هزینهها بیشتر باشه، سود میکنه. حالا اگر این فرد موفق بشه، میتونه سودش رو دوباره سرمایهگذاری کنه؛ مثلاً نانوایی دوم باز کنه، دستگاههای بیشتری بخره یا کارگرهای بیشتری استخدام کنه. این چرخهی: سرمایه، تولید، فروش، سود، سرمایهگذاری دوباره یکی از بخشهای مهم سرمایهداریه. در سرمایهداری، افراد و شرکتهای خصوصی میتونن مالک چیزهایی مثل کارخانه، فروشگاه، زمین، شرکت و ماشینآلات تولید باشن. این با نظامهایی که دولت مالک بخش عمدهی ابزار تولیده تفاوت داره، مثلا کومونیسم. قیمت بسیاری از کالاها و خدمات از تعامل بین عرضه و تقاضا شکل میگیره. مثلا اگر محصولی کمیاب باشه ولی افراد زیادی بخوانش، معمولاً قیمتش بالا میره. اگر مقدار زیادی ازش وجود داشته باشه ولی مشتری کمی داشته باشه، فروشندهها ممکنه قیمت رو پایین بیارن. البته در دنیای واقعی دولتها، مالیات، قوانین، انحصارها و عوامل مختلف دیگه هم روی قیمتها تأثیر میذارن بنابراین «سرمایهداری = بازار کاملا آزاد» نیست، بازار کاملا آزاد هیچوقت ساخته نمیشه مگر برگردیم به عصر هجر ولی بازار آزاد چرا و خیلی هم پدیده ی خوبیه. در مدل سرمایهداری معمولا چند شرکت میتونن برای جذب مشتری با هم رقابت کنن. مثلا اگر سه شرکت تلفن همراه تولید کنن، هرکدوم تلاش میکنن محصول بهتر، ارزانتر یا جذابتری ارائه بدن. ایدهی پشت این موضوع اینه که رقابت میتونه باعث نوآوری، کاهش هزینه و افزایش تنوع کالاها بشه. ولی اگر یک شرکت انقدر قدرتمند بشه که تقریبا هیچ رقیبی نداشته باشه، وارد بحث انحصار میشیم و انحصار میتونه مشکلاتی ایجاد کنه که حالا واردش نمیشیم. یک نکتهی خیلی مهم هم اینه که کاپیتالیسم یک مدل واحد نیست. مثلا سرمایهداری بین کشور های آمریکا، آلمان، سوئد، ژاپن یا کرهی جنوبی دقیقا یک شکل نیستن. مثل هر شاخه ای از سیاست سرمایه داری یا کاپیتالیسم هم یک موضوع تک بعدی نیست و پیچیده و پر از مدل ها و زیرشاخه هاست. مثلاً یک کشور میتونه اقتصاد سرمایهداری داشته باشه ولی در کنارش: مالیات نسبتا بالا بگیره آموزش عمومی ارائه بده بیمهی درمانی عمومی داشته باشه حداقل دستمزد تعیین کنه قوانین سختگیرانه برای شرکتها داشته باشه اتحادیههای کارگری قدرتمند داشته باشه اینها باعث نمیشن اون کشور لزوما «غیرسرمایهداری» بشه، اینا بیشتر شبیه قوانین برای عدالت هستن تا کنترل کردن بازار. نکته مهم تر این که سرمایهداری الزاما به معنی «هیچ دخالتی از طرف دولت وجود نداره» نیست.
Repost from 𝓝𝑜𝑟𝑎٭𝑠ℎ𝑜𝑝 «تخفیف»
Nora Giveaway
به مناسبت 500 تایی چنل گیواوی داریم!
ྀིجایزهها: نفر اول: بن خرید تا 250 تومن نفر دوم: یک محصول موجود به انتخاب خودش نفر سوم: 50 درصد تخفیف
ྀིقوانین شرکت در گیواوی: 1. حتماً توی چنل جوین باشید. 2. پیام رو توی چنل هاتون با حداقل ۲٠ ممبر فوروارد کنید. 3. پست رو تا زمان اعلام نتایج توی چنلتون نگه دارید.مهلت شرکت: تا 25شهریور . ˚̩̩̥͙ هزینه پست برعهده برنده س Good luck! https://t.me/Norlns
