‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ژرفا‹Olympus› ‌ ‌ ‌

لحظه‌ای که خورشید، نه می‌تابد و نه می‌رود، فقط آرام آرام از شانه‌های جهان پایین می‌آید. عصرهای تابستان عجیب‌اند نه به روشنی ظهر وفادارند، نه به تاریکی شب ایمان آورده‌اند. در مرزی ایستاده‌اند که زمان، خودش را فراموش می‌کند. خنده دار است! فنجان قهوه روبه‌رویم، سیاه‌تر از آن است که نوشیدنی باشد؛ هر جرعه، گفت‌وگویی‌ست میان تلخی تاریخ و سکوت انسان. گفت‌وگویی که هیچ واژه‌ای جرأت ترجمه‌اش را ندارد. بخار قهوه بالا می‌رود، آرام آرام. شاید تمامِ زندگی همین چند دقیقه‌ی معلق میان گرمای فنجان و خنکی سایه‌های غروب باشد؟ من که نمی‌دانم. شاید انسان برای همین مکث‌های بی‌صدا آفریده شده است؟ برای لحظه‌ای که جهان چیزی نمی‌گوید به هر حال روزی هم خورشید می‌میرد و هم قهوه سرد می‌شود، و ما ناچار زیر یخبندان قهوه‌ی سرد می‌نوشیم به امید دیدار با ایزدبانوی نور، و بعد از بازگشت هم قدر نخواهیم دانست.

https://t.me/playlistariom

🪽بوی کاغذ و جوهر | غروب | کتاب | سکوتِ عَتیق

محل: نیوزیلند سال: ۱۹۸۸ مردی میانسال پس از نوشیدن آب از بطری‌ای که داخل خودرواش بود، ناگهان جان خود را از دست داد. ابتدا تصور می‌شد مرگ او بر اثر سکته بوده، اما کالبدشکافی نشان داد بطری حاوی ماده‌ای سمی بوده است. نکته عجیب این بود که هیچ‌کس نمی‌توانست توضیح دهد چه کسی بطری را دستکاری کرده یا اصلاً چه زمانی این اتفاق افتاده است. نه انگیزه‌ای برای قتل پیدا شد و نه مظنونی که بتوان جرم را به او نسبت داد. سال‌ها بعد نیز پرونده بدون نتیجه بسته شد. نقش شما : پلیس

چنل های تابستانی. هانیبال عزیز لطفا ویل را گاز نگیرید، شاید واتسون اینبار به گی بودنش اعتراف کند، مطمئن نباشید که کرولی قرار است همیشه یک شیطان باقی بماند.خبر رسیده سه‌بیوک به بازی ها برمیگردد. هیچکس خبر ندارد اینبار پنی وایز کی را برای خوردن انتخواب میکند....