تَبَسُـم

یجوری تمام فیلم و سریالا شده با تمِ زمان قبل انقلاب و زمان شاه، حس میکنم نکه اینا نمیتونن شاهشونو برگردونن، میخوان لااقل تو فیلما یاد و خاطره زندگی همراه با شاه عزیزشون و پرچم شیر و خورشید رو زنده کنن برا خودشون

ولی آسمونِ امشب >>>>

امشب حال و هوای موکبای اینجا آدمو یاد شب های مشایه مینداخت آخ که چقد دلم تنگ شد و چقد دلم خواست الان اونجا میبودم

خودم میدونم کیفیت گوشیم تو شب بسیار فوق العادست و همه چی رو به وضوح دیدید

بابت تک تکِ لحظاتی که میتونستم میدون آزادی باشم و نبودم این مدت، برا خودم متاسفم خیلی همه چی قشنگه اینجا >>>>

اونا خودشون زائر شدن؛ من شرکت کننده تو مراسم آیین بدرقه زائران حسینی :)

میخوام برم میدون آزادی، هیشکی نیست همه رفتن برا اربعین... یه چهارنفرم که هستن نمیتونن بیان. عاقبت، رفتن با خواهر کوچیکتره🚶‍♀

مسجد خیلی جای خوبیه.. نمازتو به بهترین شکل میخونی.. میشینی یه گوشه.. نجوای زیارت جامعه‌ کبیره‌ای که داره خونده میشه میپیچه تو گوشت.. پا میشی نماز قضاهاتو میخونی.. یهو یادت میوفته، اعمال شب جمعه انجام میدی.. بهت چایی میدن.. واسه یه اوقات کمی هم که شده، از کلافگی‌ها و درگیری‌هات فاصله میگیری.. حس میکنی خدا از فاصله نزدیک تری داره بهت نگاه میکنه و حرفاتو گوش میده.. فقط خودتی و خودش.. لابد بخاطر همین بوده که امام صادق فرمودن -مسجد خونه‌ی خداست- اره خلاصه.. مسجد خیلی جای خوبیه..

حالم از این ملغمه‌ای که نامش زندگیست به هم میخورد...

تو را هرگز نخواهم دید و این یعنی قیامت را به چشمِ خویش، پیش از مرگ، یک‌بار آزموده‌ام

_

تا‌ یار که را خواهد...

یاران همه رفتند افسوس که جامانده منم