MIST

از هیاهوی بسیار این روزگار پناه میبرم به خلوت خویش که آدم‌ها بی‌رحم و ترسناکند.

یه مرحله‌م هست به اسم سر شدگی یعنی نه ناراحت میشی، نه بحث میکنی، نه گله و شکایت میکنی، نه برات اهمیت داره دیگه، فقط انگار بدون سر‌وصدا یه گوشه‌ای برای خودت پیدا میکنی و از همونجا میری…

صبح خسته‌ام، ظهر خسته‌ام، شبم از خسته بودن خسته‌ام.

در شانزده سالگی فکر می‌کنی که می‌توان جهان را تغییر داد، در هجده سالگی افکارت به صخره‌ها می‌خورند، در بیست سالگی متوجه می‌شوی که نمی‌‌توان چیزی را عوض کرد و در بیست‌ و‌ پنج سالگی درک می‌کنی که جهان تو را تغییر داده. -آندری تارکوفسکی‌.

نمی‌گذرد؛ نمیدونم شاید هم می‌گذرد، اما در پس این گذر؛ از من چه باقی خواهد ماند؟

‏در این دنیا افراد شجاع میمیرند، ‏افراد باهوش دیوانه می‌شوند، ‏و دنیا پر از احمق های خوشحال است.

بعضی از آدما چه باهاشون حرف بزنی، چه باهاشون حرف نزنی، همیشه برات مهم و با ارزش می‌مونن.

ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺍﺣﻤﻖ­ﻫﺎ ﺑﺤﺚ ﻧﮑﻨﯿﺪ. ﺁن‌ها ﺍﻭﻝ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ‌ﮐﺸﻨﺪ، ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﺠﺮبه‌ی ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﻄﺢ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ‌ﺩﻫﻨﺪ.

اونی که بخواد راهش رو پیدا میکنه، اونی هم که نمیخواد بهانه‌اش رو.

یه مرحله‌م هست به اسم سر شدگی یعنی نه ناراحت میشی، نه بحث میکنی، نه گله و شکایت میکنی، نه برات اهمیت داره دیگه، فقط انگار بدون سر‌وصدا یه گوشه‌ای برای خودت پیدا میکنی و از همونجا میری

کاش می‌شد برای مدتی فقط یک تکه سنگ بودم، بی‌فکر، بی‌دغدغه، بی‌احساس.

فاصلمون باهم فقط یه آهنگ بود، که هیچوقت نه تو فرستادی، نه من.

قطع کردن پاهای یکی دیگه باعث نمیشه تو سریع تر بدویی.