Mahi’s Diary

طناب، عدالت نمی‌شود؛ وقتی حقیقت، پشتِ دیوارِ ترس خفه است. نام‌ها را از سنگ می‌تراشند، اما صداها از گلوی تاریخ برمی‌گردند. هیچ تختی بر شانه‌های سوگ، تا ابد نمی‌ایستد. و روزی، سکوتِ میدان از فریادِ همهٔ بی‌صداها پُر خواهد شد.

به یاد جوانان وطن , ابولفضل سپاهی، علیرضا سپاهی و امیرحسین صفری

طُلوعِ آفتابِ ایران، طَعمِ خون می دهد.

تنها پِلنم واسه 05/05/05 خودکشیه.

همیشه isam.