Nina

✅آنچه خامنه‌ای دوم از حسین طائب خواسته براساس حکمی که خامنه‌ای دوم برای حسین طائب بعنوان فرمانده بسیج مستضعفین صادر کرده از وی خواسته تا موارد زیر را اجرایی کند. ۱- تحقق شعار هر ایرانی، یک بسیجی ۲- تقویت شبکه‌ی اطلاعات مردمی ۳- بهره‌گیری از فناوری‌های نوین برای مقابله‌ی مردم‌پایه با تهدیدات دشمن ۴- گسترش گروه‌های جهادی ۵ -ترویج فرهنگ بسیجی در سراسر جهان @NinaYevsky2

از عبدالکریم سروش تا سید محمد باقر خرازی تمامیت خواهی، دانش و تحمل دیگری ✍️جهاندار در نگاه نخست، دکتر عبدالکریم سروش و سید محمد باقر خرازی را نمیتوان در یک قاب فکری قرار داد. یکی از چهره های برجسته روشنفکری دینی است و دیگری در سنت اسلام سیاسی قرار دارد. اما گاهی دو انسان با دو جهان بینی کاملا متفاوت، در سطحی دیگر به هم نزدیک می‌شوند : نحوه مواجهه با دیگری مخالف. دکتر سروش در واکنش به نقد دکتر غنی نژاد از شریعتی، از دوختن دهان با نخ و سوزن سخن گفت و خرازی نیز درباره زنان بی حجاب، در صورت بی اعتنایی به تذکر، قتل آنان را جایز دانست. این دو رفتار از نظر شدت و پیامد اخلاقی به هیچ وجه هم سطح نیستند، اما می‌توان آنها را در یک سطح مشخص مقایسه کرد: ناتوانی در تحمل دیگری و وسوسه حذف او. منظور از تمامیت خواهی در اینجا، اشاره به الگویی است که در آن فرد، حقیقت و اخلاق را چنان در انحصار خود میبیند که مخالفت را نه بخشی طبیعی از زندگی اجتماعی، بلکه تهدید تلقی می‌کند . -تمامیت خواهی، پیش از حذف دیگری، ناتوانی در تحمل اوست! در جامعه آزاد پاسخ نقد باید نقد باشد اگر کسی معتقد است غنی نژاد درباره شریعتی اشتباه میفهمد، می‌تواند استدلال او را نقد کند. اما وقتی پاسخ از استدلال به تهدید خاموش کردن منتقد می‌رسد، مسئله دیگر فقط شریعتی نیست، مسئله رابطه فرد با منتقد است. در مورد خرازی این مکانیسم در شکلی بسیار شدیدتر ظاهر می‌شود : انسانی که از یک نوع پوشش تبعیت نمیکند، مستحق مرگ تلقی می‌شود. اصل مهم اینست: میان نادرست بودن یک (عقیده یا رفتار) و بی ارزش بودن صاحب ان( عقیده یا رفتار) باید فاصله ای اخلاقی وجود داشته باشد یا به عبارتی میان وجود و شناخت فاصله است بنابراین به وجود دیگری احترام میگذاریم حتی اگر مخالف شناخت او باشیم. به زبان دیگر، انسان بالغ می‌تواند بگوید تو اشتباه میکنی بدون اینکه نتیجه بگیرد پس حق نداری سخن بگویی یا زنده بمانی! -اریک فروم و نیاز به قطعیت: اریک فروم نشان می‌دهد که انسان اقتدارگرا با آزادی،ابهام و مسئولیت دشوارتر کنار می اید بنابراین جهان پیچیده را به دوگانه های ساده تبدیل می‌کند: حق و باطل/خودی و غیر خودی/مومن و کافر/ خیر و شر/ مثبت و منفی. از اینجا زنجیره ای خطرناک شکل می‌گیرد : قطعیت، انحصار حقیقت، تبدیل مخالف به تهدید و مشروعیت حذف! بنابراین ریشه تمامیت خواهی را می‌توان در ناتوانی در تحمل ابهام و حق متفاوت بودن شناخت دیگری دانست. -کارل یونگ و سایه : از منظر یونگ، انسان بخشی از ویژگی های ناخوشایند خود را به «سایه» میفرستد و ممکن است آنها را در دیگری ببیند. در زندگی ایدئولوژیک، مخالف می‌تواند از یک انسان به «نماد شر» تبدیل شود. غنی نژاد دیگر یک اقتصاد دان منتقد نیست، دشمن شریعتی و جریان فکری او می‌شود . زن دیگر یک شهروند با حق انتخاب نوع پوشش نیست، «بی حجاب» می‌شود و با این برچسب ،امکان حذف او فراهم می‌شود. مسئله اصلی در اینجا ، فقط نقد سروش و خرازی نیست، شناخت یک مکانیسم انسانی است و خطرناک تر آنست که تصور کنیم تمامیت خواهی فقط ویژگی«دیگران» است. ممکن است هر شخصی با استبداد مخالف باشد اما تحمل مخالفت با شناخت و فهم خودش را نداشته باشد. ممکن است مدافع آزادی باشد، اما آزادی را فقط برای همفکرانش بخواهد. شاید فاصله میان انسان فرهیخته و انسان بالغ در این باشد که: فرهیختگی با میزان دانش و دانستن سنجیده می‌شود اما بلوغ با میزان تحمل دیگری، و شاید مهم‌ترین نشانه بلوغ این جمله باشد: ممکن است من اشتباه کنم یا تو اشتباه کنی اما همچنان از کرامت انسانی و حق آزادی بیان برخورداریم. @NinaYevsky2

🔵 تاراجِ سازمان یافته ی تراستی ها ! ✍ جعفر بخشی بی نیاز /نویسنده و روزنامه نگار 🔹حداقل ۱۵ نفر از تراستی ( افراد مورد اطمینان نظام برای انتقال پول نفت ) از ایران فرار کرده‌اند و میلیارد ها دلار ثروت ملی را با خودشان برده‌اند. این را مجید رضا حریری ؛ رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین گفته. روایتی دردناک نه از زبانِ یک منتقدِ مغرض یا یک روزنامه‌ نگارِ سیاه‌ نما بلکه از زبانِ یکی از استوانه‌های نظامِ اقتصادی کشور که پرده‌ را کنار کشیده تا عمق فاجعه را بیش از پیش عیان کند. این خبر تنها یک گزارشِ ساده از یک تخلفِ مالی نیست ؛ این گزارشِ مرگِ حاکمیتِ قانون و سقوطِ اخلاق در ساختارِ حکمرانی ست. وقتی می‌شنویم ۱۵ نفر که قرار بوده امینِ نظام برای دور زدنِ تحریم‌ها و انتقالِ پولِ نفت باشند ؛ حالا با جیب‌های پر از دلار در آن سوی مرزها مشغولِ ساختنِ زندگی‌های اشرافی هستند باید پرسید این امین‌ ها را چه کسی گزینش کرده بود ؟ 🔹مردم می‌پرسد چرا نهادهای امنیتی کاری نمی‌کنند. مگر می‌شود بدون چراغ سبز یا غفلتِ عامدانه ی همین نهادها میلیاردها دلار ثروتِ این ملت را در چمدان گذاشت و از مرزها خارج شد؟ این تراستی‌ها نه دزدانِ عادی بلکه مُهرِ تاییدِ سیستم بر پیشانی‌ شان بوده است. این یعنی فساد نه در حاشیه بلکه دقیقاً در بطنِ همان سازوکارهایی ست که برای حفظِ نظام طراحی شده است. وقتی در توجیه عدم پرداخت حقوق کارگران یا معلمان ذره‌ ذره‌ی بودجه را با کمبودِ اعتبار توجیه می‌کنند ؛ چطور می‌توان پذیرفت که میلیاردها دلار از همین ثروت ملی این‌ گونه به راحتی دود شود و به آسمان برود؟ این یعنی سفره‌ی مردم نه به دلیل تحریم بلکه به دلیلِ تاراجِ سازمان‌ یافته در حالِ کوچک شدن است. سوالِ اصلی این نیست که چرا آن‌ها فرار کردند ؛ سوالِ اصلی این است که سیستمِ امنیتی که برای کنترلِ یک اعتراضِ ساده‌ی مدنی یا یک نوشته‌ی انتقادی هزاران چشم در خیابان‌ها دارد ؛ چطور در برابرِ سرقتِ کلان از ثروت ملی به چنین کوریِ مصلحتی دچار شده است؟ 🔹 آیا این نهادها فقط برای سرکوبِ منتقدان ابهت دارند و در برابر غارتگرانِ خودی خلع‌ سلاح می‌شوند؟ این تراستی‌ها تنها پولِ نفت را نبرده‌اند که آن‌ها اعتمادِ آخرین بقایایِ معتقد به این ساختار را هم با خود برده اند. آن‌ها به ما یادآور شدند که در این بازیِ نابرابر تعهد به نظام برای عده‌ای پوششی بوده برای ذخیره‌ی ثروت در بانک‌های خارجی و برای مردم چیزی جز فقر تورم و بی‌ عدالتی باقی نگذاشته است. بی گمان سکوت در برابرِ این غارت خیانت است. وقتی امنیتِ اقتصادیِ این ملت فدایِ نفوذِ آقا زاده‌ها و تراستی‌هایِ موردِ اطمینان می‌شود ؛ دیگر چه چیزی برای دفاع از نظام باقی می ماند؟ @NinaYevsky2

#فرقه_ولاییون 🔴نام یک تراستی بدهکار فراری اعلام شد / یک دهه شصتی ۴۰ نفتکش دارد / در یک سال ۹۰ میلیون بشکه نفت سفارش فروش گرفته 🔴حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس: یکی از تراستی‌های آلوده، فردی به نام آقایاری است که گفته می‌شود بیشترین میزان پول نفت بازنگشته به کشور مربوط به او است. 🔴حسین آقایاری متولد سال ۱۳۶۱ در تهران با پاسپورت ایرانی ـ افغانستانی، در خارج از کشور فعالیت دارد. گفته می‌شود وی پیش از وقوع جنگ ۴۰ روزه در دبی مستقر بوده است. 🔴شرکت OPS در بخش حمل‌ونقل و لجستیک و شرکت Vaio در حوزه ترید، از مجموعه‌های منتسب به آقایاری هستند. یکی از مدیران پرنفوذ سال‌های گذشته در گمرک کشور، نمایندگی وی در ایران را بر عهده دارد. 🔴آقایاری فعالیت خود را از یک صرافی کوچک در «کسبه آهن» آغاز کرده اما طی دو سال گذشته وارد معاملات بزرگ نفتی شده و به یکی از بزرگ‌ترین تراستی‌های فعال در ایران تبدیل شده است. در همین مدت، حدود ۴۰ فروند نفتکش و کشتی تجاری را با شرایط ویژه خریداری کرده و گفته می‌شود بخشی از این نفتکش‌ها از وزارت نفت و با قیمت‌هایی در حد «آهن قراضه» خریداری شده‌اند. 🔴آقایاری طی ۱ سال از شرکت نفت بیش از ۹۰ میلیون بشکه نفت سفارش فروش گرفته است. برخی از نمایندگان مجلس این شرایط ویژه را در قالب بده و بستان در وزارت نفت عنوان کرده‌اند. 🔴هنوز رقم دقیق منابعی که آقایاری یا سایر تراستی‌ها به کشور بازنگردانده‌اند، به صورت رسمی اعلام نشده است؛ اما گفته می‌شود این رقم در مورد برخی افراد به چند میلیارد دلار می‌رسد. 🔴این پرسش مطرح است که چرا وقتی بدهی ایجاد شده بود، فرآیند فروش نفت متوقف نشد و اگر یک تراستی در بازپرداخت منابع قبلی دچار مشکل شده بود، چه نهادی اجازه داد مجدداً نفت بیشتری در اختیار او قرار گیرد؟ @NinaYevsky2