پناهِ بی‌پناهྀི

بدن‌مون صادقه وقتی درد جسمی داری، گریه می‌کنی اما قلب دروغ می‌گه حتی وقتی زخمیه، ساکت می‌مونه.

دیالوگ

بدن‌مون صادقه؛ وقتی درد جسمی داری، گریه می‌کنی. اما قلب دروغ می‌گه حتی وقتی زخمیه، ساکت می‌مونه.

دیالوگ

رهایم کن در این کابوسِ در کابوسِ در کابوس که غمگینم، به یک رویای غمگین‌تر نیازی نیست

مهدی موسوی

آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟

آلن دوباتن

بعد‌ها فهمیدم آدما باید زندگی خودشون‌رو بکنن و اگه شد و دوست داشتن گاهی کنارم باشن 🎬جهان با من برقص(۱۳۹۷)

من اقرار می‌کنم که هیچ لذتی مثل خواندن وجود ندارد؛ آدم چقدر از کارهای دیگر زودتر خسته می‌شود تا کتاب خواندن. وقتی برای خودم خانه‌ای داشته باشم، اگر یک کتابخانه عالی در آن بنا نکنم، یک انسان بیچاره خواهم بود.

غرور و تعصب_جین استین

بغل کن مرا چنان تنگ که هیچ‌کس نفهمد زخم روی تنِ من بود یا تو

حسن آذری

از غم خبری نبود اگر عشق نبود دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود؟ بی رنگ‌تر از نقطه‌ی موهومی بود این دایره‌ی کبود اگر عشق نبود از آینه‌ها غبار خاموشی را عکس چه کسی زدود اگر عشق نبود؟ در سینه‌ی هر سنگ، دلی در تپش است از این همه دل چه سود اگر عشق نبود؟ بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود؟ دل چشم نمی‌گشود اگر عشق نبود از دست تو در این همه سرگردانی تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود؟

 قیصر امین‌پور

از این‌که در نهایت می‌توانم با رنجم زندگی کنم، شگفت‌زده می‌شوم.

خاطرات سوگواری_ رولان بارت

به آتش نگاهش اعتماد نکن لمس نکن به جهتی بگریز که بادها خالی از عطر اویند به سرزمینی بی‌رنگ بی‌بو و ساکت آری بگریز و پشت ابدیت مرگ پنهان شو اگر خواستار جاودانگی عشقی.

حسین پناهی

بوسه هم دیگر نمی‌بخشد به دل آرامشی دست بگشا و مرا در کنج آغوشت نشان

شاهد سنقری

اگر عشق وجود داشته باشد، زخم‌های آبله هم به زیبایی چال گونه هستند؛ من چهره تو را دوست دارم؛ هیچ اهمیتی هم ندارد که چه شکلی‌ست. من آن را دوست دارم چون متعلق به توست.

۱۱.۲۲.۶۳_استیون کینگ

بر ما دلت نسوخت، ندانم چرا نسوخت ما را دلت نخواست، ندانم چرا نخواست

حسن دهلوی