ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

وهمِ سبز

وهمِ سبز

الذهاب إلى القناة على Telegram

اینجا خاطراتم را به وهم سبز درختان سپرده ام. @BitterCoffeeMailbox_bot

إظهار المزيد
إيران147 536الفئة غير محددة
858
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-67 أيام
-3730 أيام
أرشيف المشاركات
این روزا زندگیم زیادی بی محتواس:)
17 يونيو, 11:41

عشقم فروغ😭
17 يونيو, 11:41
17 يونيو, ~14:16

photo content
+1
17 يونيو, 11:40
17 يونيو, ~14:16

چطوری ممکنه به این میز بگی زشت!؟
17 يونيو, 11:39
17 يونيو, ~14:16

میز‌ زشت و شلوغ و کنکوری.
17 يونيو, 11:38
17 يونيو, ~14:16

photo content
17 يونيو, 11:38
17 يونيو, ~14:16

。• 🦢•。
。• 🦢•。
17 يونيو, 11:38
17 يونيو, ~17:20

Repost from last sip.
photo content
+1
17 يونيو, 11:37
17 يونيو, ~17:20

توی این چند روز به دو تا از آرزوهام رسیدم؛ یکی کنسرت علیرضا قربانی و اون‌یکی دیدن یکی از شاعرانِ معاصر و محبوبم یعنی عبدالجبار کاکایی. عجیب بود که هر دو تو یک هفته اتفاق افتادن انگار جهان یک‌باره تصمیم گرفته بود چند رؤیای قدیمی رو از قفسه برداره و مقابلم بگذاره.در مسیر رفتن به کنسرت گریه کردم شاید اسمش گریه‌ی شوق باشه اما هر آهنگ که از راه رسید، اشک‌ها دوباره پیداشون شد و من ماندم و صدایی که سال‌ها با آن زندگی کرده بودم؛ امان از وقتی که “خیال خوش”رو خواند، وقتی با چشمانی خیس زمزمه کردم: “بهانه‌ی من، بغضِ خانه‌ی من… گرفته دلم، گریه می‌خواهم…” اون شب تا صبح خوابم نبرد، نشستم و در دفترم نوشتم از آرزویی که دیگه آرزو نبود جون دیگه خاطره شده بود. چند روز بعد کاکایی رو از نزدیک دیدم؛ مردی که انگار شعر تو رگ‌هاش جریان داره. کنارش نشستم، چند کلمه‌ای حرف زدیم و بعد کتاب تازه‌اش رو برام امضا کرد، تو محفل “شرح اشتیاق” نشستم، او از شعر گفت، از مولانا گفت، از عشق و رنج و صبوری، از غزلی گفت که قصه‌اش به زنی برمی‌گشت که بیش از بیست سال با کت‌وشلوار همسرش زندگی کرده بود؛ مردی که جنگ او رو برده بود اما بودنش هنوز در خانه مانده بود. از غصه‌هایی گفت که سال‌هاست یقه‌ی آدم‌ها رو رها نمی‌کنن غصه‌هایی که نسل به نسل منتقل می‌شن و گاهی بدون آنکه بدانیم، در صدایمان، در نگاهمان و در شعرهایمان خانه می‌کنن. و من تمام آن مدت نتوانستم گریه کنم، بغض جایی میان گلو و قلبم گیر کرده بود و فقط گوش می‌دادم و فکر می‌کردم به غم، به شعر و حالا به اون چند روز فکر می‌کنم، حس می‌کنم بعضی آرزوها وقتی برآورده می‌شن تمام نمی‌شن فقط شکلشون عوض می‌شه؛ از رؤیا به خاطره و از خاطره به چیزی شبیه روشنایی؛ نوری کوچک که تا ابد در گوشه‌ای از جان آدم می‌مونه.
14 يونيو, 05:56

توی این چند روز به دو تا از آرزوهایم رسیدم؛ یکی کنسرت علیرضا قربانی بود و دیگری دیدن یکی از شاعران معاصر محبوبم، عبدالجبار کاکایی. عجیب بود که هر دو در یک هفته اتفاق افتادند انگار جهان یک‌باره تصمیم گرفته بود چند رؤیای قدیمی را از قفسه بردارد و مقابلم بگذارد.در مسیر رفتن به کنسرت گریه کردم شاید اسمش گریه‌ی شوق باشد اما هر آهنگ که از راه رسید، اشک‌ها دوباره آمدند و من ماندم و صدایی که سال‌ها با آن زندگی کرده بودم؛ امان از وقتی که “خیال خوش”را خواند، وقتی با چشمانی خیس زمزمه کردم: “بهانه‌ی من، بغضِ خانه‌ی من… گرفته دلم، گریه می‌خواهم…” آن شب تا صبح خوابم نبرد، نشستم و در دفترم نوشتم از آرزویی که دیگر آرزو نبود آخر خاطره شده بود. چند روز بعد کاکایی را از نزدیک دیدم؛ مردی که انگار شعر در رگ‌هایش جریان دارد. کنارش نشستم، چند کلمه‌ای حرف زدیم و بعد کتاب تازه‌اش را برایم امضا کرد، در محفل “شرح اشتیاق” نشستیم. او از شعر گفت، از مولانا گفت، از عشق و رنج و صبوری،از غزلی گفت که قصه‌اش به زنی برمی‌گشت که بیش از بیست سال با کت‌وشلوار همسرش زندگی کرده بود؛ مردی که جنگ او را برده بود اما نبودنش هنوز در خانه مانده بود. از غصه‌هایی گفت که سال‌هاست یقه‌ی آدم‌ها را رها نمی‌کنند غصه‌هایی که نسل به نسل منتقل می‌شوند و گاهی بی‌آنکه بدانیم، در صدایمان، در نگاهمان و در شعرهایمان خانه می‌کنند. و من تمام آن مدت نتوانستم گریه کنم، بغض جایی میان گلو و قلبم گیر کرده بود و فقط گوش می‌دادم و فکر می‌کردم به غم به شعر.حالا که به آن چند روز فکر می‌کنم حس می‌کنم بعضی آرزوها وقتی برآورده می‌شوند تمام نمی‌شوند فقط شکلشان عوض می‌شود؛از رؤیا به خاطره و از خاطره به چیزی شبیه روشنایی؛ نوری کوچک که مدت‌ها در گوشه‌ای از جان آدم می‌ماند.
14 يونيو, 05:50
14 يونيو, ~05:50

توی این چند روز به دو تا از آرزوهایم رسیدم؛ یکی کنسرت علیرضا قربانی بود و دیگری دیدن یکی از شاعران معاصر محبوبم، عبدالجبار کاکایی. عجیب بود که هر دو در یک هفته اتفاق افتادند انگار جهان یک‌باره تصمیم گرفته بود چند رؤیای قدیمی را از قفسه بردارد و مقابلم بگذارد.در مسیر رفتن به کنسرت گریه کردم شاید اسمش گریه‌ی شوق باشد اما هر آهنگ که از راه رسید، اشک‌ها دوباره آمدند و من ماندم و صدایی که سال‌ها با آن زندگی کرده بودم؛ امان از وقتی که “خیال خوش”را خواند، وقتی با چشمانی خیس زمزمه کردم: “بهانه‌ی من، بغضِ خانه‌ی من… گرفته دلم، گریه می‌خواهم…” آن شب تا صبح خوابم نبرد، نشستم و در دفترم نوشتم از آرزویی که دیگر آرزو نبود آخر خاطره شده بود. چند روز بعد کاکایی را از نزدیک دیدم؛ مردی که انگار شعر در رگ‌هایش جریان دارد. کنارش نشستم، چند کلمه‌ای حرف زدیم و بعد کتاب تازه‌اش را برایم امضا کرد، در محفل “شرح اشتیاق” نشستیم. او از شعر گفت، از مولانا گفت، از عشق و رنج و صبوری،از غزلی گفت که قصه‌اش به زنی برمی‌گشت که بیش از بیست سال با کت‌وشلوار همسرش زندگی کرده بود؛ مردی که جنگ او را برده بود اما نبودنش هنوز در خانه مانده بود. از غصه‌هایی گفت که سال‌هاست یقه‌ی آدم‌ها را رها نمی‌کنند غصه‌هایی که نسل به نسل منتقل می‌شوند و گاهی بی‌آنکه بدانیم، در صدایمان، در نگاهمان و در شعرهایمان خانه می‌کنند. و من تمام آن مدت نتوانستم گریه کنم، بغض جایی میان گلو و قلبم گیر کرده بود و فقط گوش می‌دادم و فکر می‌کردم به غم به شعر. حالا که به آن چند روز فکر می‌کنم حس می‌کنم بعضی آرزوها وقتی برآورده می‌شوند تمام نمی‌شوند فقط شکلشان عوض می‌شود؛از رؤیا به خاطره و از خاطره به چیزی شبیه روشنایی؛ نوری کوچک که مدت‌ها در گوشه‌ای از جان آدم می‌ماند.
14 يونيو, 05:49
14 يونيو, ~05:49

این چند روز:
+4
این چند روز:
14 يونيو, 05:21

sticker.webp0.00 KB
14 يونيو, 05:20
14 يونيو, ~19:17

اولش یه لحظه فکر کردم پس ژاپنه😭😭😭
14 يونيو, 05:18
14 يونيو, ~19:17

14 يونيو, 05:18
14 يونيو, ~19:17

‌ ‌ ‌ ‌ ‌   ‌‌‌ ‌ ‌ ‌   ‌‌‌ ‌ㅤ︵᷼ ꦽ݃ㅤ ♡   ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ִ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌  ‌ ‌   ‌‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ این پـیام رو به همراه پستِ موردعلاقـتون از اینجا فؤروارد کنید تا بنده پست دلخواهتون رو برای چند ساعتي اینجا قرار بدم و طبقِ وایـبي که میگیرم به یک کلـمه‌ی خاص چنلتون رو تشبیه کنم. 
14 يونيو, 05:17
14 يونيو, ~19:17

Art l Artist's hands
Art l Artist's hands
14 يونيو, 05:17
14 يونيو, ~19:17

photo content
+1
14 يونيو, 05:15
14 يونيو, ~19:15

شب کنسرت:
+2
شب کنسرت:
13 يونيو, 19:24
13 يونيو, ~19:24

Repost from گلچه.
این آلبوم + همین پیام فور کنید چنلتون، بیام چک‌تون کنم و عکسایی که دوست داشتمو فور کنم*🍄
12 يونيو, 05:18
12 يونيو, ~19:27