شیشه

نمی‌تونی آدم‌ها رو از اشتباهی که عامدانه انجام می‌دن برگردونی. تکرار کردن اشتباه یعنی انتخاب اون. نمی‌شه‌. بی‌خود تلاش نکن.

‏خودمراقبتی من این شکلی شده که پیش خودم به آدما حق میدم بعد می‌بخشمشون بعد دکمه‌ی ایجکتشون رو میزنم. ‏یجورایی همون فلسفه‌ی: “خوش باشید اما از من دور باشید”

جذابیت‌های شمال تکراری نمیشن و البته یه چیزی هست به اسم “حال شمال” که هر کسی یه بار اون حال رو چشیده باشه دیگه بنظرم هیچ‌جای دنیا جز شمال خودمون، براش حسش تکرار نمیشه.

زنده بودن را تمرین می‌کنم.

‏یه جا خوندم نوشته بود: «بزرگ میشی و میفهمی متاسفانه حق با همونی بود که حرفاش عصبانیت میکرد»

خیلی روزها یاد این حرف فرناندو پسوا می‌افتم: "همه‌چیز مرا به بند می‌کشد، ولی هیچ‌چیز مرا محکم نگه نمی‌دارد." @Nabayad_m

من وقتی کسی رو لوس می‌کنم، یعنی دارم از ته دلم بهش محبت می‌کنم.

‏چون صبرت زیاد بود، گمان کردند چیزی حس نمی‌کنی.

کی از دل کی خبر داره؟

تا خود مقصد همینجوری گریه میکرد. هیچ واکنشی نمیتونستم بدم. پیاده شدم، و این سفر تموم شد. عین سریال‌ها

شزم کردم، آهنگو پیدا کردم. اینجا این پست کانالو گذاشتم.

دم غروب تو اسنپ بودم، راننده خانم یه آهنگ پلی کرد و همینجوری داشت مدرس رو میرفت و هق هق گریه می‌کرد.

تو گم نشدی. فقط دیگه مقصد کسی نیستی.

سرت را بالا بگیر. تو گم نشدی؛ این منم که مقصدم را عوض کردم.

در زندگی‌ام یک روزی، تمام راه‌ها به تو ختم میشد. هر تصمیمی می‌گرفتم، اولش فکر تو بود. تو شمال دل‌نمای من بودی، ولی الان دیگر آن نقطه‌ی پایان برای من نیستی. تو همان آدم خوب همیشگی‌ هستی، ولی دیگر برای من، مقصد خاصی نیستی.

دل بریدن از امید واهی، می‌تونه پیروزی حساب شه.