9$9

...

نمیشه خونِ روی دستشونو شست با صابون! باید سرشونو با استدلال برید جا چاقو! پس منطقمو تیز کردم رفتم تو خیابون؛ هر کی گفت:« حقت بود ، چشت کور ، لیاقتت همینا بود » گفتم کوفت! ابله کم هوش! مدرسه دامداری شده بازارِ کار، چرخِ گوشت! شاید به نفعت بود ببینی یه روز ضعفِ ساختارو خرِ نویسنده رو بگیر نه قهرمانِ داستانو..

00:37

چطوری توقع داری جواب و با احترام بدیم؟ همه تو حبس به نام دین چهل ساله ادامه داره این! زندون خود ساخته ؛ ولی ما میشیم حتی تو زندان یه تیم ما تهش از هر جا رد میشیم تو اصلا بگو میدان مین بالاخره میرسه اون روز که کی بشه عید ما بگیم! عزا مزا نداریم که ما اون روز برسه جشنه همش! کی بخوابیم دست خودمون کی بیدار شد به پشم ننش میرسه اون روزی که هر کی هر جوری خوشه..

02:14

...

تو که میترسیدی از تاریکی الان چجوری تنهایی خوابیدی؟ هنوز تو بغلت منو جا میدی زودی میام پیشت منم راهی نی؛ کاش میدونستم آخرین غروبه شهرمون جنگه ؛ خیابونا شلوغه دستت تو دستم میدوییدیم تو کوچه که ازم گرفتنت با ی گلوله..

01:25

بزن باران که دین را دام کردند شکار خلق و صید خام کردند بزن باران خدا بازیچه ای شد؛ که با آن کسب ننگ و نام کردند

01:11

من دارم تو آدمک ها میمیرم؛ تو برام از پَری ها قصّه میگی؟ من توی حیله ی وحشت میپوسم؛ برام از خنده چرا قصّه میگی؟

02:23

بدون هر کسی که دور و ورِ منه عوضی شد کاش این حسِ بین تو و من یه ذره عوض میشد ؛

01:14

مال فدای سَر ؛ سر فدای وطن

مرگِ آن لالهٔ سرخ کفن خنده به روی لب بود گَرد آن آینه ها شبح فاجعه ای در شب بود مُردن شاپرکا کُشتن قاصدکا خبر از شومی کاری میداد نفس اش نالهٔ غم سَر میداد آشیان رو به خرابی میرفت تن پوسیده گواهی میداد او به این حرف نمی اندیشید که کفن باید بُرد و نفس باید داد و به جای همه ی بودن ها همه ی دیدن ها لحظه ها مانده به یاد شکوه اندیشه ی مُردن در اوست همه ی هستی او رفته به باد..

00:19

🏳‌

$tart→1404,10,18