آرامش ۲

مردی آن نیست که هر روز دلی را ببری؛ مردی آن است كه یک دل ببری پس ندهی!! 👍👍

‏آدم دوس داره رو بَضیا بنویسه "این مال منه" کسی نزدیکش نشه🤞

تو این فکرم همین جور که دارم رو دوس دخترم تلمبه میزنم ... دهنو دماغشو بگیرم ببینم باد میشه یا نه؟ 😀

یه کلمه‌ی کُردی هست به اسم"کاژه"یعنی پناهگاه جایی یا کسی که آدم کنارش احساس آرامش داره! یاد این بیت حسین منزوی افتادم: چشمی‌به تخت و پخت ندارم؛مرا بس است یک صندلی برای نشستن کنار تو ❤️👌

حتی تصور این لحظه با تو منو خیس میکنه :)))

گردنت قشنگه ، ولی فقط برای بوسه های من ...

طرف شب عروسی از حجله میاد بیرون به پدرزنش میگه دخترت پرده نداره 😕 پدرزنش میگه: ارثیه ، مادرشم نداشت 🙂

تو به من بدهکاری یک بیدار شدن با بوسیدن لب هایم نوشیدن پستان هایم لمس دیوانه وار گردنم فشار آغوشت بر خواب تنم تو به من بدهکاری یک عمر مرد ماندن کنار زندگی ام

تو چہ زیبا، در تپش هاے قلبِ من؛ بے تابانه، عاشقانہ شعر مے شوی

معتاد شده اَم به لمس هر روز نفسهایت به نشئگی مُدام آغوشت به بویِ تند نگاهت به کشیدنِ عمیقِ احساست،

‌‌‌‌ ولی آرامش داشتن کنـار یه نفر از عاشــق اون یـه نفر بودن مهـم تـره...   

با تو باشم ظهر که هیچ تمام لحظه هایم بخیر میشود مگر از دنیا چه میخواهم تو در تک تک سلولهای قلبم حضور داری و عاشقانه دوستت دارم

اگر‌ همه‌ آدم‌ها‌ یک‌ نفر را‌ داشتند‌ که شَب‌ ها‌ در‌ آغوشَش‌ به‌ خواب‌ می‌رَفتند... بدون‌‌ِ شَک صُبح‌ که‌ می‌شد تمامِ‌ جهان‌ خواب‌ می‌ماند✨