تراوشات ذهنی والراون
الذهاب إلى القناة على Telegram
This is my safe zone and bonfire ❤️ Each one of you holds a little piece of my heart 🥰 به هیچکی تیکه نمیندازم و مخاطب خاص و هوایی نداره به خودت نگیر رفیق اون یکی کانال: @aidavalraven لینک ناشناس: https://t.me/HidenChat_Bot?start=1993832711
إظهار المزيدإيران217 140الفئة غير محددة
275
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
+117 أيام
+1230 أيام
أرشيف المشاركات
Repost from Aida Valraven
+1
باورم نمیشه چه بچههایی با این همه استعداد، انگیزه و شور زندگی رو ازمون گرفتن.
همونایی که شاید همین ۱ ماه پیش داشتید راجع به گیم باهم حرف میزدید ولی الان دیگه پیشمون
نیستن.
همشون یکی از خودمون بودن که دیگه نیستن.
ببنید آهنگ اکسپدیشن ۳۳ رو گذاشته بود بچم
#آرمان_حاجییوسفی
در کل این توییت رو گذاشتم بگم به این فکر میکنم که شاید خیلی وقتا نباید از حقیقتای تلخ فرار کنیم.
نباید بگیم کاریش نمیشه کرد پس برو گیم بزنن و خبر نخون حالت بد نشه
بعضی وقتا میگم شاید بالاخره وقتش رسیده حال هممون بد شه نه؟
شاید این همه فرار کردن تهش فقط یه چسب زخمی باشه که ۲ روز دیگه باعث عفونت خودت بشه
نمیدونم، تو بهم بگو
نمیدونم از کجا شروع کنم زنجیره روانی این چند روز اخیر رو باز کنم براتون
از منطقی بودن متنفرم، دوست دارم خشمم رو خالی کنم ولی نمیتونم
یه ساعت از آدمایی که ساکتن یا واضحا حس میکنم براشون مهم نیست عصبانیم
یه ساعت بعد میگم نباید عصبانی باشی، مشکل اون فردی نیست که ساکته، اونی نیست که آپارات داره استریم میکنه
مشکل اونیه که دستش به خون ۲۰ هزار نفر آلوده شده
تو نمیتونی آدمارو مجبور کنی حرف بزنن، هرکی دلیل خودش رو داره و تو نباید عصبانیتت رو سر اونا خالی کنی.
و دقیقا همینجوریه که احساسات ناراحتی و عصبانیتم یه جایی گوله میشه تو وجودم و خالی نمیشه، منطقم همش عین پتک بالا سرم واستاده و دیوونم کرده.
از اون طرف همش به پوچی دنیا فکر میکنم که یه کسایی مثل رها عمرا تو خوابشونم نمیدیدن دی خونین رو
کلاس ثبت نام کرده بودن و امید به آینده داشتن
مثل خودم و خودتون
فکر کن این همه عین سگ کار کنی ولی تهش چی بشه؟
این همه نمره بگیر، شعر بخون، فلسفه یاد بگیر ولی تهش دنیا همینقدر کوچیک و احمقانه و ناعادلانس
حالا یه دورم باید بشینم غصه بخورم چرا اینارو برای شما نوشتم که حال شما رو هم بدتر کنم؟ ولی واقعا سنگینی میکرد روم
احتمالا فردا پاکش میکنم
از ناله زندن تو زندگی خیلی بدم میاد واسه همین کم پیش بقیه از مشکلاتم بگم چون همیشه میگفتم کسی که قرار نیست درک کنه و نهایتا یه برچسب ضعف بهم میزنن
ولی اینبار واقعا نمیدونم با این همه غصه چی کنم.
شاید فکر کنید دارم ادا در میارم تا بگم مردمیم ولی خیلی دلم پره، اشک دارم و خوابیدن برام عذابه
از اینکه بشنوم بهم بگن اخبار رو نخون حالت بد میشه بیشتر متنفرم.
همش به خودم میگم یه سریا بخاطر من کشته شدن و من اینقدر راحت به فکر اینم که نکنه لبهی ناخنم بشکنه با اخبار خوندن؟
روحیم یه وقت اوف اوفی نشه واسه همین خبر نخونم؟
به همه سناریو فکر کردم. هربار میگم ما زندهایم که اسم کسایی رو که از دست دادیم جاودانه کنیم و ناله زدن اینجا به هیچ دردی نمیخوره ولی واقعیتا نمیتونم.
میگم برای بقا نیاز دارم سرمو گرم کنم ولی باز عذاب وجدان میگیرم.
با امید و ارزو سرمو رو بالش میذارم که فکر نکرده از خستگی خوابم ببره ولی نمیشه.
آدم احساساتیای نبودم تو زندگیم ولی واقعا این چندوقت احساس شکستن میکنم.
هیچوقت فکر نمیکردم این حجم از احساسات بتونه توم شکل بگیره.
این یکی دو هفته واقعا خوابم افتضاح شده
هر روز خستم و شبا کم و بد میخوابم
لعنت به باعث و بانیش
اون موقع که زنیکه میگفت هرکی ناراضیه جمع کنه از کشور بره ( جوری که انگار ارث پدرشه)
فکر میکرد ایرانیایی که میرن در نهایت برن به زندگیشون برسن و ایران رو فراموش کنن
اما دقیقا خار تو چشم همچین کسایی شدیم
اینقدر اعتراض کردیم، توییت زدیم و بیرون رفتیم تا کشورای دیگه رو مجبور کنیم به صدامون گوش بدن و تبدیل به سکوت نشه.
حالا عراقچی و بقیه هی به ما برچسب میزنن دل خودشون رو آروم کنن :)))
تهشم هرجا دعوت نشن میگن پس چرا اسرائیل دعوت شد
یکی از چالشای این چند وقتم این بود که به آدما حق بدم سکوت کنن نسبت به این وقایع چون نمیدونیم پشت سکوتشون چی گذشته
ولی واقعااااا سخته :)
همش عصبی میشم میبینم یکی که ایران زندگی نمیکنه هیچی نمیگه یا نهایتا ۲ تا استوری ساده میذاره و به زندگیش ادامه میده
ولی بیشتر از همه از کسایی عصبی میشم که نه تنها هیچی نمیگن که از گیم و… میذارن😭!!
هر بار که ناراحت میشم سعی میکنم خودمو اروم کنم
پ.ن: آدمایی که تو ایرانن رو نمیگم
Repost from خبرگزاری فارس
وزیر دفاع: برخی از اغتشاشگران که در صحنه حضور داشتند از موادمخدر استفاده کرده بودند
🔹تعدادی از آنها بدون هیچ عارضهای بهعلت زیادهروی در مصرف موادمخدر فوت کردهاند.
@Farsna
این چند روز اینقدر غصه خوردم، سردرد کشیدم، بیخوابی کشیدم
همش فکر میکردم به تنهایی مردممون
به اینکه چقدر درد کشیدن، به اینکه کجا بودیم و الان به کجا رسیدیم
به اینکه قراره رنگ نور رو بعد این همه سیاهی ببینیم؟
از دیدن قطر و عربستان ترکیه که آرزشونه ما پیشرفت نکنیم حالم بهم میخوره
از ج ا که میخواد هرکاری کنه بمونه و هیچچچچچ حسی به ایران نداره و ضد ایرانه
هر بار ج ا خونخوارتر از دیروز میشه و ما متحدتر
دلم واستون تنگ شده و چشام خشک شده از گریه
فکر کنم کلهر راست میگه که باید اشکامون رو نگه داریم و بجنگیم
People should not be afraid of their governments.
Governments should be afraid of their people
