تراوشات ذهنی والراون

I think human consciousness is a tragic misstep in evolution. We became too self-aware. Nature created an aspect of itself that is separate, and now we are creatures that should not exist by natural law. We labor under the illusion of having a self— an accretion of sensory input, experience, and feeling programmed with total assurance that we are each somebody, when in fact everybody is nobody. من فکر می‌کنم آگاهیِ انسانی یک لغزشِ تراژیک در روند تکامل است. ما بیش از حد خودآگاه شدیم. طبیعت بُعدی از خودش را خلق کرد که از آن جداست، و حالا ما موجوداتی هستیم که بر اساس قوانین طبیعی نباید وجود می‌داشتیم. ما زیر توهّمِ داشتن «خود» زندگی می‌کنیم— انباشته‌ای از ورودی‌های حسی، تجربه‌ها و احساساتی که طوری برنامه‌ریزی شده‌اند که کاملاً مطمئن باشیم هر کدام «کسی» هستیم، در حالی که در واقع همه «هیچ‌کس»اند.