₊°𝘭𝘪𝘵𝘵𝘭𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘳˓˚

وای فکر کن خوابت داره درست میشه

وای فکر کن فکر کنی😳🙄

وای فکر کن ساعت سه صبح بری تینکربل ببینی

معلومه که قلبم شکست و ناراحت شدم،چون اگه من بودم هیچوقت اینکارو باهات نمیکردم.

میزان اعتمادم به آدما به حدی رسیده که حس میکنم همه چی یه نقشست.

غرق شدن توی فکرها همیشه نشونه‌ی ناراحتی نیست… گاهی یعنی ذهنت داره دنیا رو از زاویه‌ای می‌بینه که بقیه از کنارش رد می‌شن.

گاهی با خودم فکر می‌کنم شاید توی یه زندگی دیگه، من و تو توی یه شب آروم زیر همین آسمون، بدون هیچ فاصله‌ای کنار هم نشسته باشیم و به ستاره‌ها نگاه کنیم.

شب که می‌شه، انگار آسمون بیشتر از آدم‌ها حرف می‌زنه… ماه آروم می‌تابه، ستاره‌ها چشمک می‌زنن و من می‌مونم با یه عالمه فکر که فقط خود شب ازشون خبر داره.

نصف شب‌ها عجیبن؛ وقتی همه‌چی ساکته، فکرایی که روز قایمشون کردی میان سراغت. حرف‌هایی که نزدی، آدم‌هایی که از دست دادی، نسخه‌هایی از خودت که دیگه نیستن. ولی شاید همین فکرها باعث می‌شن بفهمی چقدر تغییر کردی. آدم همیشه چیزی رو از دست نمی‌ده؛ بعضی وقتا فقط یه نسخه قدیمی از خودش رو پشت سر می‌ذاره.

Maybe I'm not imagining another reality. Maybe I'm remembering it.

I stopped explaining myself. The people who truly care will understand, and the rest were never my responsibility.

I wonder if another universe misses me the way I miss it.

I'm no longer chasing people who can't see my worth. The right ones won't need convincing, and the wrong ones were never meant to stay.