‌نَفَس‌المهموم‌

منو این صبر ؟ بنازم جگر حوصله را …

موج غم تو منو غرق میکنه من رفاقتم با تو بخدا فرق میکنه

در حال تلاش برای خلاص شدن از دریای این دنیا

پدرم گفت خدایا پسرم نا‌اهل است همه گفتند ببر کرب‌و‌بلا خوب شود من شدم سینه زن و گریه‌کنت ثارالله پدرم گفت دمت ‌گرم ابا‌عبدالله

بده از روی کرم به ما یه کربلا

روزگار بهمون سخت میگیره اما الحمدالله رحمت پروردگار نمیره

به اشک دیده نوشتم بسوی تو نامه چرا که نامه رسان اشک را نمی‌خواند

زندگی بدون شما مخروبه

حتی گر به من محل ندهی صاحب منی این سگ غلط بکند برود جای دیگری

وصال گر پا دهد گریبان پاره کنم

در بلاد دهر شاهی میکنی قلب ها را ذوالجناحی میکنی

آن سگ که به کوی تو نخوابید ضرر کرد…

غم چشاتو خوردم بدون تو من مردم

دانی که رسیدن هنر گام زمان است

باید به دنبال تو گشت

صبح روز بعد