ناتموم؛

کاش روزی برسه که غمم التیام پیدا کنه.

همه گفتن یار خوب تمام ماجراست. من میگم: رفیقِ خوب تمام ماجراست.

من همونی‌ام که همیشه یه ذره بیش‌تر می‌خنده، یه ذره بیش‌تر ناراحت می‌شه، یه ذره بیش‌تر دلتنگ می‌مونه. من می‌تونم یه حس کوچک رو به یه صحنه‌ی سینمایی توی ذهنم تبدیل کنم. می‌تونم از ابرها شعر دربیارم، از نگاه آدم‌ها داستان. من تو جزئیات گم می‌شم، تو جمله‌های ناتموم، تو خاطره‌های بی‌پایان. من همیشه با تمام وجودم همه چیز رو حس می‌کنم، حتی وقتی دردش خیلی زیاده، مثل الان.

دویدم. خیلی دویدم. با تمامِ توانم دویدم و باز هم نرسیدم بهش. حالا یه گوشه خسته و رنجور نشستم و به پاهای زخمی و تاول‌زده‌ از دویدن‌های مداومم نگاه می‌کنم؛ به مسیری که باید دوباره و دوباره طی کنم نگاه می‌کنم و دلم بیشتر از همیشه عدم و نیستی می‌خواد.

نیاز دارم کسی صادقانه ازم بپرسه «خوبی؟» تا بغلش کنم و گریه کنم.

تمیز کردن خونه برابره با سه جلسه تراپی.

میگم تو بهشت دوغ هم هست؟ اگه نیست لطفاً منو به هرجهنمی که هست هدایت کنید.ممنان.

واقعا چه دوستی‌های پررنگی که بخاطر دلقک بازی‌های این عزیزان به یغما رفت. بابا بزرگ شین کاش.

من از دوستی با پسرا واقعا لذت میبرم کاش اونام از دوستی با من لذت میبردن و دنبال زید و زیدی بازی نبودن.

یه دسر کدو حلوایی درست کردم؛ فهمیدم که کدوحلوایی شبیه ادماییه که از دور قشنگن و از نزدیک نچسب و بی‌مزه.

این چایی چیه که وقتی میخورم غم و غصه‌هام کمرنگ میشه؟

عزیزم اون جوابی که بهت دادم فقط جواب خودم نیست؛ جواب خودم و دوست صمیمیم هست که بعد از جلسه‌های مکرر داده‌ شده. :)

کاش یه ایرپادی بود که ضدآب بود و میشد با خودت ببری زیر دوش حموم؛ احتمالا حداقل ۳۰ درصد کیفیت زندگیم بهتر میشد.

به یک سنی که برسی فقط دنبال سه تا چیزی؛ پول، خواب، فرار از آدم‌ها.

یه سری آدما رو تا میایم فراموش کنیم باز سروکله‌شون پیدا میشه.

چقدر خوب می‌شد یه‌بارم تا وقتی که ذوقش رو داشتیم، اتفاق می‌افتاد.

نمیخوام باور کنم یه سری شخصیت‌ها از چیزی که من فکر میکردم خیلی دوره. بذارید تو خیال خودم بمونم لطفاً.

معمولاً آدم در مواجهه با غمی سنگین یا بعد از یک توفان شدید روحی، مدام می‌خواهد بخوابد.

نازنین _داستایفسکی