“رُزِ وَحشی”

زندگی هردوی ما تمام شد تو در آغوش خاک ، من در آغوش غم …

خوبیش اینه حداقل میدونم روز عروسیمم به بابام زنگ بزنم بگم بابا من نمیخوام میگه اشکالی نداره کجایی بگو بیام دنبالت بابا

روزی که دلت برام تنگ شد رو به روی آینه وایسا و ایستاده برای غرورت دست بزن !

شاخه هایم را که دیشب می‌بریدم یک به یک در کنارم تا سحر‌گاهی،تبر هم گریه کرد.