“رُزِ وَحشی”

دوست ندارم با افرادی که همواره من رو در حالت دفاع قرار میدن ، معاشرت کنم دفاع از عقاید، دفاع از اندیشه‌ها دفاع از خودم و دفاع از حقوق و آرزوهام.

آرام‌ترین آدم‌ها آن‌هایی هستند که یک روز در دلشان جهنمی را خاموش کرده‌اند، و زنده مانده‌اند.

آره جدیدا پاک می‌کنم ، بلاک می‌کنم فرار می‌کنم بحث نمیکنم چون دیگه توی خودم نمیبینم جندگیدن با آدم هارو هرچی راجبم شنیدین باور کنین من دیگه نمیتونم خودمو ثابت کنم درسته ، من دیگه آدم خوبی نیستم بیخیال من ، من تو تنهایی خودم راحتم.

چند وقت یه بار پیام های قشنگی گه از آدما سیو کردم میخونم که یادم بمونه حرفای هیچکس باور نکنم

منو تو رُزِ وَحشی …

🌊🌊