پرنسس‌ِ‌بابام.

شرمنده ولی من خوراکی‌هامو بیشتر از تو دوست دارم.

ما را خُمارِ جامِ خوش عهدی نوشته اند گرد و غبارِ لشگرِ مهدی نوشته اند.

-اللهم‌عجل‌لولیک‌الفرج-

جنگ دوازده روزه.

مطلب جالبی از گذشته که باید دیده بشه.

یادی کنیم از مزاحم‌‌های جنگ دوازده روزه.

اینایی ما اینجا می‌خوریم شکلات پلاستیکیه.

مزه واقعی شکلات می‌داد. اینایی که ما اینجا می‌خوریم همه فیکن. حتی اصل‌هاش.

چرا ولی دلم برای طعم این شکلات خارجیه که از عراق خریدم تنگ شده. هنوزم بهش فکرمی‌کنم خوشمزه است.

حتی دلم نمی‌خواد برگردم به دیروز.

با گالری گردی امشب‌م فهمیدم که من هیچ علاقه ای به برگشتن به گذشته ندارم و اصلاً مثل بقیه دلم برای گذشته تنگ نمیشه.

ببخشید ولی اصلاً درک نمی‌کنم چطوری می‌تونه از اسم قشنگی مثل فاطمه بگذره!

اینجور افراد همیشه رو اعصابم بودن. یک اسم برای خودت مشخص کن بفهمیم کی هستی.

😂🙂

شب دخترا بخیر، پسراهم باید تا صبح از پرنسس‌ها محافظت کنن.

بعد از تو من نمردم، ولی زنده هم نماندم.

بعد از تو من نمردم، ولی زنده هم نماندم.

آه از آن رفتگان بی‌برگشت...

منتظر دیدن ماه نباشید چون من امشب از اتاق بیرون نمیام.

عزیزم از چشمم افتادی، امیدواریم شهریور پاس بشی.

بابا جون به شیائومی حس ناکافی بودن دادید💔🌵