خاکستر.

افشین یداللهی _ خاطره‌هایم را فراموش کنم، آرزوهایم هست.

میگن این مارهای دوسر، نگهبان‌های دروازه‌ی دنیای زیرین‌ هستن؛ واسه همینه که هیچ‌وقت پلک نمی‌زنن. یه باورِ قدیمی هست که میگه اگه این‌جور تندیس‌ها رو تو خونه نگه داری، ساعت سه نصف‌شب، یکی از سرهاش به سمت در می‌چرخه و اون یکی سر، زل می‌زنه به خودت؛ انگار می‌خواد ببینه توی قلبت تاریکی داری یا نه. بررگا میگفتن هیچ‌وقت تو چشم‌های این‌ها زل نزنید، چون ممکنه روحت رو ببلعه و صبح که بیدار می‌شی، دیگه اون آدمِ قبلی نباشی🦦🫴🏻.