زیبایِ مَن ؛

اینو برای تویی مینویسم که یه روزی بزرگترین الگوم بودی میدونی روز اولی ک دیدمت فکر نمیکردم انقدر برام قابل ستایش بشی و بشی بزرگترین حمایتگرم کسی که صداش برام بشه قوت قلب کسی ک وقتی پیروز میشدم اولین نفر به سمتش میرفتم و از اینکه کنارم بود به خودم افتخار میکردم فکر میکردم قراره تا آخرش توی مسیرم باشی و ازت چیزای بیشتری یاد بگیرم تا اینکه تو تصمیم گرفتی گند بزنی توی همه چیز تصمیم گرفتی بزرگترین ضربه رو به آدمای اطرافت بزنی با اینکه سرمای زمستون هیچ وقت اذیتم نمیکرد ولی اون سال توی زمستون واقعا سردم شد بخاطر اون حس چرت درد و شوکی که بهم وارد کردی آره تو برام عزیز بودی خیلی عزیز بودی اما نفرتی که ساختی خیلی قوی تر از عزیز بودنته من احساس خشم زیادی توی وجودم داشتم اما تو باعث شدی خشمیو تجربه کنم که نمیدونم چجوری باید جلوشو بگیرم و نمیدونم اگه یه روز ببینمت این خشم چه بلایی سرت میاره تو باعث شدی من اشک و نا امیدی عزیزترینمو ببینم باعث شدی یه مدت درازی همه چیز از هم بپاچه و من هر بار خواستم داد بزنم و ازت بپرسم آیا واقعا ارزشش رو داشت ؟ ولی به خودمون افتخار میکنم که تونستیم از اون زمستون سرد رد بشیم و دوباره با گرمای قلبامون ازش لذت ببریم امیدوارم یه روزی همون سرمایی که عاشقانه دوسش دارم اما باعث شدی من و اطرافیانمو عذاب بده؛ یقه تورو هم بگیره عزیزترینم

نمیفهمم چرا انقدر اینو دوست دارم

او گفت + درد دارم روح و جسمم درحال سوختن است من از نزدیک ترین فرد زندگی ام خنجر خوردم اما همه ی افراد آن جمع سکوت کردند زیرا همه میدانستند که تیز ترین خنجر ها از نزدیک ترین افراد زندگی به ما میخورد همه میدانستند جز آن فردی که خنجر خورده بود ! - آتش

فراموش؟ تو با کوچکترین چیزها یاداوری میشی زیبایِ مَن؛

گفتمت که گر نباشی میسوزم گفتمت رفتن تو آتش میزند به جانم گفتمت اما چه کردی ماهِ من ؟ رفتی و سوزاندی این تن عاشق را ! -آتش

گاه، بازگشت نه از سرِ اشتیاق، بلکه از سرِ یقین واجب است! باید به بعضی از تردید ها بازگشت؛ نه برای آنکه دوباره آغاز شوند، زیرا بخاطر آن که تا آخرین قطره آن تردید نیز به خاک سپرده شود. فاصله میتواند توهمی زیبا از عشقی شیرین بسازد؛ درحالی که این چنین نیست آن‌گاه که بازمی‌گردی، اگر همان زخم، با همان دست، دوباره شکوفه کند، درمی‌یابی که آنچه دگرگون شده، او نیست؛ نگاهِ توست. برخی آدم‌ها با تکرارِ رفتارشان تردید را تمام می‌کنند؛ نقاب را از چهره ی خود برمی‌ دارند و حقیقت را مانند شمشیری در چشمانت فرو میکنند ، آن‌گاه دل، بدون اصرار دست از دلبستگی میکشد ؛ زیرا که حالا بصیرت دارد و آنجاست که میفهمی عشق گاهی در ماندن نیست بلکه در رفتن و رها کردن است ! -آتش

داشتم تاریخ استارت چنلو چک میکردم و دیدم که آبان میشه دو سالگی چنل ؛ همچی چقدر زود میگذره ..