گردآفریدِ‌‌ شعر

اگر بتوانیم کج‌خلقی‌های معشوقِ دلخور خود را همچون یک نوزاد در نظر بگیریم، بهترین لطف را در حق او کرده‌ایم. در این صورت نسبت به او بخشنده‌تر، مهربان‌تر و عاشق‌تر خواهیم بود. پشت نقابِ بزرگسالیِ همه‌ی ما، کودکی است نیازمندِ عاطفه، گذشت، عشق، و ترسیده از تنهایی. #آلن_دوباتن

اسیر موی کمند منی و خوشحالم که عشق می‌دهد آزادی تو را بر باد #فاطمه_ناصری‌فر

#شما_فرستادین @meme_adabi

چو چاه‌ِ ریخته آوار می‌شوم بر خویش‌ که شب رسیده و ویران‌ ترند بیماران‌... #منزوی

#حافظ

غیرتم کُشت که محبوبِ جهانی، لیکن روز و شب عربده با خلقِ خدا نتوان کرد:)

مشکلِ عشق نه در حوصلهٔ دانشِ ماست حلِّ این نکته بدین فکرِ خطا نتوان کرد

عارضش را به مَثَل ماهِ فلک نتوان گفت نسبتِ دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد

دامنِ دوست به صد خونِ دل افتاد به دست به فُسوسی که کُنَد خصم، رها نتوان کرد

دست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کرد تکیه بر عهدِ تو و بادِ صبا نتوان کرد

آخ مبینا:))) https://t.me/wordsdeepblue/3590

از آن ز دیده‌ی ما در حجاب خواهد ماند که چشم را نزند آفتاب مدفن او...

در ما نمانده زان همه شادی نشانه‌ای ماییم و دلشکستگی جاودانه‌ای… #سیمین_بهبهانی

ورای حد تقریر است شرح آرزومندی...

خیال‌انگیز و جان‌پرور چو بوی گل سراپایی نداری غیر از این عیبی که می‌دانی که زیبایی من از دلبستگی‌های تو با آیینه دانستم که بر دیدار طاقت‌سوز خود عاشق‌تر از مایی #رهی

منم همینطور فاطمه...

واقعااااا نیاز دارم که دستی از غیب برون آید و کاری بکند... @konjkhalvattt