پرواز قوها🪽

چشم تو چلچراغ و خاموش کرد پادشاه تاجشو فراموش کرد گرگ و میش نگاه تو طوفان لب بوسه خواه تو...

ستاره مرد، سپیده دم چو یک فرشته ماهم نهاده دیده برهم میان پرنیان غنوده بود به آخرین نگاهش؛ نگاه بی گناهش؛ سرود واپسین سروده بود.

ﺑﻰ ﺗﻮ ﺑﺎﺧﺖ و ﺑﺮدﻧﻢ ﻫﻴﭻ ﺑﻰ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﻢ ﻫﻴﭻ ﮔﺮﻳﻪ و ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﻢ ﻫﻴﭻ ﺑﺎ ﺗﻮ دﻳﮕﺮ ﺗﺮس ﺟﺎن ﻫﻴﭻ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﺸﻢ آﺳﻤﺎن ﻫﻴﭻ ﺑﺎ ﺑﻮدن ﻏﻴﺮ از آن ﻫﻴﭻ

تاریکم فردا سراغ من بیا یک روز زیبا سراغ من بیا امروز از هم گسستم اگه بال و پر شکستم و به پرتگاه غم رسیده گام های من چو غرق خاطراتم و غریق بی نجاتم و بی خواب و زابراهم و طوفانه حال من

ای ماه مهر زهر هلاهل باز آ که زنگ های ثلاثه روزی هزار بار بمیرند تا کودکان به وقتِ دبستان از ترس امتحان نهایی با نمره یِ چهار بمیرند