𝐀𝐔𝐑𝐎𝐑𝐀

البته نکته ی جالب این است که نقاش (برونو آمادیو) سال‌ها پیش از این جنجال‌ها در مصاحبه‌ای گفته بود که مدل این نقاشی، پسری یتیم در خیابان‌های مادرید بوده که او در زمان جنگ‌های داخلی اسپانیا دیده و نقاشی کرده است. این پسر بعد از مدتی در جریان بمباران‌ها جان خودش را از دست می‌دهد و خود نقاش هم معتقد بود روح آن کودک در این تابلو حضور دارد.

حالا واقعیت ماجرا چه بود؟

کپی‌های ارزان‌قیمت این تابلو در دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی، برخلاف چاپ‌های معمولی روی کاغذ، روی نوعی تخته فشرده چوبی ارزان (به نام متریال سونایت) چاپ می‌شدند و روی آن‌ها یک لایه محافظ براق و مقاوم در برابر حرارت و رطوبت کشیده می‌شد. این پوشش باعث می‌شد تابلو در برابر شعله‌های اولیه آتش مقاومت بالایی داشته باشد و از آنجا که میلیون‌ها نسخه از این تابلو در خانه‌های بریتانیا پخش شده بود، طبیعی بود که در آمار بالای آتش‌سوزی‌های خانگی، تعداد زیادی از این تابلوها به‌طور اتفاقی از آتش جان سالم به در ببرند.

نقاشی پسر گریان

برونو آمادیو معروف به جووانی براگولین در سال ۱۹۵۰ میلادی این نقاشی رو خلق کرد.در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی این نقاشی خیلی محبوب شد و کپی های ارزان قیمت زیادی از آن به فروش رفت ولی بعد از مدت کوتاهی روزنامه ی معروف بریتانیایی به نام سان خبری را تحت عنوان نفرین نقاشی پسر گریان منتشر کرد.ماجرا این بود که یک آتش‌نشان اهل یورک‌شر ادعا کرد که در جریان بازرسی خانه های سوخته شده ی اخیر یک نکته ی عجیبی وجود دارد،اینکه تنها چیزی که بعد از اتش‌سوزی در این خانه ها سالم مانده همین نقاشی است بعد از این تعداد زیادی خبر و نامه از مردم به روزنامه رسید که ادعاهای مشابهی داشتند و آنقدر این شایعات پخش شد که کل جامعه ی بریتانیا دچار وحشت شده بود،روزنامه ی سان هم برای آرام کردن مردم و اثبات خرافه بودن این ماجرا از مردم خواستند که هرکس این تابلو را دارد ان را به دفتر بفرستد تا در یک مراسم بزرگ همگی سوزانده شوند؛و این اتفاق هم افتاد.