A.M

…

کاش میتونسم فرار کنم برای همیشه برم کره ی جنوبی یا شایدم توکیو😭

هیچوقت نتونستم چیزایی که اذیتم میکنن رو بیان کنم همیشه وقتی که رفتاری از اطرافیانم میبینم که اذیتم میکنه اصن حتی نمیتونم بهش بگم که اقا این کاری که کردی ناراحت کرد منو. تو دلم نگهش میدارم انق تو سرم با طرف دعوا و بحث میکنم که اخرشم به خودم میگم بیخیال. بعدش حتی دلم نمیخواد با طرف حرف بزنم یعنی میخوام ولی اینجوریم که دوستدارم بدونه ازش دلگیرم نمیدونم ولی دلم نمیخواد خودم بهش بگم من از این کارت عصبانیم یا باعث ناراحتیم شده غرورم این اجازرو نمیده بهم که چیزی به روی خودم بیارم یا مثلا وقتی عصبانی میشم آدمای اطرافمم باهام عصبی میشن یا ازم ناراحت میشن که آره اونموقع تو اینجوری کردی اینجوری گفتی من آدمای اینجوریو نمیخوام باشن من فق میخوام هرچی گفتم و حرفای منفی زدم بهم بگن اوک حالا بیا بغلم ! میدونم عصبانی بودی حرفاتو فراموش میکنم من کنارتم ! نه هیچکس هیچوقت اینجوری نبود برای من همه فق پاچمو گرفتن و ازم انتظار داشتن تو حال بدم معذرت خواهی کنم بابت حرفام یا رفتارم ، دیدم کسی اینجوری نیست برای من گفتم وقتی حالم خوب نیس از همه فاصله میگیرم تا خودم حال خودم خوب کنم جالبیش اینه با زم پاچمو گرفتن که چرا نیس وقتی نمیتونید درکم کنید یا با نبودنم کنار بیاید لطفا خفه شید تا خودم خودمو درست کنم آدما اینجورین که هم نبودنمو نمیخوان هم بودنمو نمیخوان.!

امروز همش دارم ساعت جفت میبینم

من به روابط کوتاه و محبتهای نصفه و نیمه تعلقی ندارم؛ نیاز دارم چیزی را با تمام وجودم بخواهم و از عواقب خواستنش نترسم.»

این خوده منه🙂

من از خودراضی نیستم اما هر وقت از جایی رفتم بنظرم اونایی ضرر کردن که ترکشون کردم نه من