برای فردا.🌱

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ بحث ارزش شو داشتن با می ارزید زندگی کنی فرق داره بخاطر خانوادم می ارزید زندگی کنم بخاطر رسیدن به جایی که ارزشو داشتم می ارزید زندگی کنم و گاهی بخاطر لمس کردن مهربانی آرامش و حال خوب ینعنی لمس کردن آدمایی که. بهت اینو منتقل میکنن؛) اره برای اینا می ارزید زندگی کنم ارزشش و داشت از نظر من برای تلاش به کار برده میشه زمانی که جایی به بن بست میخوری میگی اصلا ارزش شو داشت که این کارو کنم ولی ارزش زندگی کردن یعنی یک چیز آنقدر قوی که باعث شد فکر به مردن از ذهنت بره و برات به زندگیت ارزش بده:)

چقدر این پیامِ قشنگ برای من قابل درکه، و چقدر شبیه مسیریه که من دارم طی میکنم.🫂 ‌ تو قوی‌ترینی، و ارزشمندترین. چون پای آرزوهات میمونی، چون برایِ فردا میجنگی، چون صبر میکنی برای دیدن نتیجه‌ای که لایقشی، برای ساختن آینده‌ای که حق خودت و خانوادته.🌱 ‌ من عمیقاً معتقدم می‌ارزه، این سختیا به خوشحالی بعدش می‌ارزه، به اون شُدِ بعدش می‌ارزه. مطمئنم که منم روزِ موفقیتتو جشن میگیرم و از خوشحالی بالا پایین میپرم.🥹✨

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ وقتی بعد مدتها تلاش و هزینه و انرژی با واژه مردودی توی کارنامه مواجهه شدم و همه وجودم پر از سنگینی و اشک شد ازخودم بارها و بارها پرسیدم ارزششو داشت بخاطر ی دانشگاه و رشته با این رتبه خوب بازم پشت کنکور بمونی ؟! بعد نشستم و مرور کردم چقدر بزرگ شدم چقدر پخته شدم توی این مسیر چقدر تلاشام لذت بخشه وقتی به امید رسیدن ب رویام سختی میکشم و از خیلییییی چیزها میگذرم اره ارزششو داره این قدر سختی ارزششو داره ببینم شد ارزششو داره ب همسرم زنگ بزنم و بگم ببین همه حمایتات و فداکاریات رو جبران کردم چون ب خودم قول دادممم ارزششو داره با ی جعبه شیرینی برم پیش مامان بابام با اونا اشک شوق بریزم ارزششو داره از خوشحالی بالا و پایین بپرم ارزششو داره برم دفتر آرزوهام رو بردارم وجلوی رویام تیک بزنم نه اینکه دورش خط بکشم ارزششو داره ی روزی ب عنوان ی مادر موفق کنار بچه ام باشم نه ی مادری ک احساس شکست میکنه و تو دلش حسرت داره اره ارزششو داره 🌱💚

چقدر این پیام به دلم نشست.🥹✨ ‌ می‌ارزه بچه‌ها، می‌ارزه. اینکه تو مسیر خودتون بمونید می‌ارزه، اینکه هرکسی رو تو زندگیتون راه ندین و صبر کنید برای حضور آدم‌های ارزشمندی که لایق شما هستن هم می‌ارزه. ‌ هیچ وقت شک نکنید به مسیر.🫂

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ پارتنری که تو زندگی پیدا کردم میارزید به تمام اون ترس هایی که رفتم تو دلشون دایره ارتباطی که ساختم میارزید به تموم اون زخم زبونایی که میشنیدم برای اینکه با بقیه فرق داشتم و چیزایی را اهمیت میدادم که بقیه نمیدادن حالا جمعی را پیدا کردم که همه مث خودمن

میگه که: دو‌ سه تا چیز بگو که وقتی یادشون میفتی، میگی می‌ارزید که زندگی کنیم؟ ‌ شما هم بگید.

پارت‌های متنوعی برای کانسپتِ “زندگی رو سخت نگیرید” دارم؛ به عنوان آدمی که زندگی رو همیشه سخت میگرفت!

زندگی رو سخت نگیرید، مثلاً هر موقع یادتون رفت به پنکیکتون شکر بزنید، روشو پر از سس شکلاتی کنید، بشینید جلوی نور آفتابی که فقط چند ماه از سال به خونتون میتابه، و ادعا کنید که دارید خوشمزه‌ترین پنکیک جهان رو میخورید، حتی اگه مزه‌اش غیرقابل تحمل باشه!

گفتم که در جریان باشید!🫴🏻

به درخواست فاطمه‌ی عزیزم قراره از این به بعد تو این کانال زندگی کنم…🦦

سلااام به روی ماهتون.👀✨

اینام باشه از هشتگِ روزایی که تو کتابخونه زندگی میکنم…

همش دنبال نشونه‌های پاییز میگردم که بگم دیدی پاییز شده؟ اما دروغ چرا عزیزِ من، نشونه‌ها کمرنگن.

هشتگ: روزای کتاب‌خونه‌ای رو بیشتر دوست داشتم! اما نزدیک یه هفتس که مریضم، و باید بگم هشتگ: از رو تخت!

بچه‌ها این چنگیزه؛ چنگیز هر روز قراره با من بیاد کتابخونه، تا درسامو بهش یاد بدم. ‌ مثل چنگیز باشیم.

هشتگ: روزای کتابخونه‌ای.

منم همینطور صندلی‌ها، منم همینطور.

خلاصه بخوام بگم این روزا همش به کتابخونه بودن میگذره! انقدی که بیرونم کنن بگن خانم وقت تمومه، تشریف نمیبرید؟!🥸

من الان تو برهه‌ای از زندگیمم که دانشجو نیستم و فارغ‌التحصیل ارشد هنرم، اما این لفظ دانشجوی هنر بودن رو به قدری دوست دارم و انگار به زندگیم معنا میده، که هرکی ازم میخواد خودمو معرفی کنم، ناخودآگاه میگم دانشجوی هنرم…🎨 ‌ مرحله یادگیری هم بخشی از فرایند دانش،جو بودنه دیگه مگه نه؟