برای فردا.🌱

درس امروز اینه که به جای جدی گرفتن انسان‌ها، درستون رو جدی بگیرید🫵🏻

امتحان عملی رو دادم و میمونه سمیناری که در پیش دارم ، امروز چنتا مقاله مرتبط پیدا کردم و باید بخونمش و زودتر شروع کنم به درست کردن اسلاید ها چون اگه اینجور پیش بره عملا از تابستون چیزی برای خودم نمی‌مونه چون متوجه شدم چنتا تکلیف درسی دیگه هم دارم . استاد تا مرداد فرصت داده و من میترسم فکر کنم چون زمان دارم ، عقبش بندازم . چون متاسفانه در ۹۰ درصد موارد آدم دقیقه ی نودی ام . #SoHo

از اینکه چند روزه قهوه‌ام تموم شده بود و طعم قهوه‌ی واقعی رو نچشیده بودم تحمل زندگی رو خارج از توانم کرده بود، امروز احساس کردم مغزم دوباره به کار افتاد! ‌ چیه این لعنتی؟!🥥🧋✨

دختر خوشگلا اگه تو چنلتون نیستم یا اگه از کانالم پست فوروارد کردین تو چنلتون و من متوجه نشدم برام تو ناشناس بفرستید تا شرمندتون نشم.🥹🫂✨

Let’s go…📒🍯✨

وقتی دلم برا درس خوندن تنگ میشه میرم تو گالریم عکس درس خوندن میبینم. به انضمام همین عکس‌های تکراری خواستم تاکید کنم زندگیِ بدون تحصیلات آکادمیک رو نیستمش، کاش شغلم درس خوندن باشه، کاش تا ابد مجبور باشم به درس خوندن ادامه بدم.

مگه وقتی بچه بودیم مامانا سر اینکه باید بیشتر درس بخونیم دعوامون نمیکردن؟! ‌ مامان من الان برعکسه، سر اینکه انقدر درس میخونم که برا خودم وقت نمیذارم دعوام میکنه. مثلاً یهو رندوم میره برام تایم فیشیال میگیره که منو مجبورم کنه رو سلامت روانم وقت بذارم و از درس فاصله بگیرم.🦦

به‌‌خدا اگه از مامانم نمیترسیدم بازم ادامه تحصیل میدادم. و تا اعلام نتایج کنکور هم رو مقاله جدیدم کار میکردم، هم رو زبان کار میکردم.

این مرحله از زندگیم رو اصلاً نیستمش، من وقتی احساس زنده بودن میکنم که از شدتِ خستگی کار و درس قطعه قطعه بشم.

تا دیروز از گرما فقط غر می‌زدم، امروز احتمال داره حمله کنم و گاز هم بگیرم.

من تو ارتباطم با آدم‌ها خیلی به نوع نگاهشون به جهان اطرافشون دقت میکنم، نوع نگاهی که قراره در طول معاشرت‌های فراوان روی نگاه خودمم تاثیر بذاره. اگه میخوایین نوع نگاه آدم‌ها رو بشناسید، ببینید قضاوتشون نسبت به ناشناخته‌ها به چه شکله؟ اولین ویژگی که از آدم‌هایی که نمیشناسنشون توصیف میکنن یه ویژگی مثبته یا منفی. وقتی قراره با یه اتفاقی روبرو بشن چجوری اون قضیه رو پیش‌داوری میکنن. بابام همیشه میگفت بچگیامون کارتون گالیور رو میدیدیم که جمله معروف یکی از شخصیتاش به اسم “گلام” این بود که من میدونم که کارمون تمومه و مدام این جمله رو تکرار میکرد. و من ناخودآگاه وقتی این دیدگاه “گلام” رو تو آدمی میبینیم که از هر اتفاقی فاجعه میسازن دلم میخواد فرسخ‌ها ازش فاصله بگیرم. چون معتقدم هر اتفاق به ظاهر بدی هم هزار تا جزئیات خوب میتونه پشتش داشته باشه، هر آدمِ به ظاهر بدی هم، ویژگی‌های خوبی درون خودش داره. دقیقاً چه عملکردی میتونه تو مغز ما رخ بده که ما بدترین حالت ممکن یک ماجرا رو پیشبینی کنیم و فقط نگاهمون رو محدود کنیم به همون فاجعه‌ی ساختگی ذهنمون؟!

گیر دادم به این سبک ادیت؟! بله و بسیار عاشقشم.✔️ • عاشق جمعه‌ها هم هستم، مخصوصاً اون لحظه‌ای که همه‌جا از تمیزی برق میزنه، عود و شمع روشن میکنی و ترکیب موزیک قری و روتین پوستی جلوی آینه، انرژی‌های لطیف زنانه‌ات رو نجات میده.🪞 ‌ • تمیزکاری‌های جمعه در معیتِ پادکسته و سهمِ پادکست امروز فردوسی‌خوانی بود و بسیار توصیه میشه. 🫧

حتی اگه هر روز از قهوه‌ام عکس بگیرم خسته نمیشم، فتوژنیک‌های لعنتی!🧋

هرچی صدف میخواد جا بزنه، دستشو میگیرم کشون کشون میبرمش جلو، میگم جا نزن، هنوز ادامه‌شو ندیدی که، شاید ادامه‌اش قشنگ‌تر بود. -چیه این امید؟!🪽🪷🫧

آدم باید یه پلن B برای روزایی که میخوره به در بسته داشته باشه، اما من هزار بار میرم عقب و دوباره میرم سراغ همون در بسته، چون تموم وجودم راهِ پشتِ همون درو طلب میکنه!✨

انجمنِ حمایت از دانشجوها پیام‌های ناشناسشون رو سرازیر کردن که نمره کامل بده بهش؛ راستش همین کارو کردم. کل این ترم در حال درک کردن دانشجوها بودم، به خاطر شرایط جنگی، به خاطر آنلاین-آفلاین شدن کلاس‌ها، به خاطر کمبود امکانات آتلیه، به خاطر اینکه همه ما تو شرایط یکسانی بودیم و باید همدیگه رو بفهمیم.

من مخالفِ استفاده از هوش مصنوعی نیستم، اما کاش حداقل استفاده درست از هوش مصنوعی رو یاد بگیریم! ‌ یه جزوه کم حجم بهشون دادم و کل سوالات هم از همون جزوه است، اما دانشجو ترجیح میده که به جای اینکه به خودش زحمت بده و جواب سوالات رو از جزوه پیدا کنه، جواب‌ها رو از chatgpt کپی پیست کنه و حتی زحمت حذف معادل‌های انگلیسیشون رو هم نکشه تا من متوجه نشم!🦦

من میتونم نظر مثبتم رو در این‌باره اعلام کنم، ولی فعلاً حال ندارم، شما خودتون من رو موافق در نظر بگیرید✅

تابستون اگه صدا بود: