𝐁𝐚𝐬𝐭𝐞𝐭 | رشد فردی

داشتم فیلم قطار سریع‌السیرو میدیدم

یه بخشش مربوط به آیندست: اینکه میخوای چه کسی بشی، چه چیزایی بسازیو به کجا برسی. یه بخشش مربوط به زمان حاله: الان کجایی، چه کارایی داری انجام میدی و چقدر به چیزی که میخوای نزدیک شدی. و یه بخشش مربوط به گذشتست: چی جواب داد؟ کجا کم آوردم؟ چرا؟ چی یاد گرفتم و دفعه بعد چی رو باید تغییر بدم؟ اگه با مشابهش رو به رو شدم این راه حلش بود

مغز از ابهام متنفره واسه همین ژورنال نویسی بهمون کمک میکنه از ابهام در بیایم عوضش تا میتونید بهش عدد بدید و ببینید اون کارو چقد بهتر انجام میده و براش شفاف سازی میشه

از یه طرف باید بدونید که هرچقدر بتونیم چیزارو دقیقتر و قابل‌اندازه گیریتر ثبت کنیم، ارزیابی پیشرفتمون هم راحتتر میشه. بجای «بیشتر درس بخونم» بنویس «روزی ۳ ساعت»، بجای «ورزشمو بیشتر کنم» بنویس «هفته ای ۴ جلسه»

توی ستون سوم کارایی رو مینویسیک که کاملشون کردین

توی ستون دوم کارایی رو مینویسید که شروعشون کردید و الان تو مسیر انجامشون هستین

یکی از روش‌هایی که می‌تونید استفاده کنید، یه تکنیک ژاپنی هست به اسم کانبان. یک برد درست کنید و اهداف، کارها و مسیرتون رو از حالت ذهنی خارج کنید و جلوی چشمتون بذارید یعنی توی ستون اول این صفحه بنویسید

میتونید ژورنالتون رو تبدیل کنید به یک فضای بیرونی برای مرتب کردن ذهن و پیگیری خودتون

بشین دقیق بنویس چه شخصیتی میخوام داشته باشم؟ چطور فکر میکنه؟ چطور رفتار میکنه؟ چه عادتایی داره؟ چه چیزایی براش غیرقابل قبوله؟ توی موقعیت‌های سخت چطور خودش رو کنترل میکنه؟ با جزئیات کامل میتونی چند بخشش کنی هر روز یه بخشیش رو بنویسی

اول از تصویری که از خودت میخوای بسازی شروع کن

میشه بگین ژورنال نویسی رو چطور شروع کنیم و محتویات چی باشه؟

.

هاها

هرجا شنیدی گفتن؛ ذات زن تمایل به اطاعت داره بگو مردا در طول تاریخ بهترین برده‌ها بهترین کارمندها بهترین کارگرها و بهترین سرباز‌ها بودن نافرمانی و عصیان و حق طلبی از همون ابتدا زنانه بود و هست

این پیامو قراره پاک کنم بخونین بهش فک کنین شاید چیزی باشه که امروز نیاز داشتید

شاید اصلا این همه میل، استعداد، توانایی و آرزو توی وجودمون گذاشته نمیشد

آخرش با خودم گفتم تارا، واقعا داری از خدا میپرسی چرا این همه بهت داده بعد نگران اینی که به هیجا نرسی؟ یکم منطقی نیست‌🤦🏻‍♀ خیلیامون اگه قرار بود به هیجا نرسیم