اغما؛

شاید واقعاً منم که مشکلم

کاشکی آدما حرف بزنن. نه وقتی که دیگه خیلی دیره.

Runaway.

چرا سکوت؟ چون درحالت عادی هم حرف زدن دردسر سازه.

زندگیم:

میدونید مرز بین شجاعت و حماقت خیلی باریکه.

+++++++

متاسفانه اشتباه ما آدم ها اینه که بروز میدیم چی خوشحالمون میکنه و حال خوب کنه برامون. چاقو رو میدیم دستشون تا مدام و پشت سرهم فرو کنن تو قلبمون.

یسری ادما واقعا مثه شارژر میمونن. مثلا خانوم خوش تیپه و خانوم دزده!

...

تو که میدونی آخرش قراره بزاری و بری و دیگه هیچ کاری بهم نداشته باشی پس اینا بخاطر چیه؟ شکنجه دادنم؟

- در کنج این اتاق چه سوگواری‌ها ك نکردم ، برای تکه‌های از دست رفته‌ی روحم خودم را از دست‌داده‌ام و تا ابد داغداری می‌مانم ك  روح‌اش را به چشم دیده . .

-

-خودَت میدانی.

کاشکی پاس شم لااقل🙏

برگشتن از راهی که با ذوق رفتی یکی از غمگین ترین چیزهاییِ که میشه تجربه کرد.

بله عزیزم، من دائم بهت فکر می‌کنم. اما نمی‌خوام اینجا باشی، چون مطمئنم بودنت نه‌تنها چیزی رو درست نمی‌کنه، بلکه خراب‌ترش هم می‌کنه. تو هیچ‌وقت درست نبودی و هیچ‌وقت تلاشی برای درست بودن نکردی. این برام واضح بود که من باید می‌رفتم، چون جایی توی زندگیت نداشتم. و حالا دیگه به نقطه‌ای رسیدم که حتی دلم هم نمی‌خواد برگردم. دیگه نمی‌خوام از خودم مایه بذارم برای چیزی که فقط یک‌طرفه بود. من ازت یاد گرفتم که بعضی وقتا باید دل کند، حتی وقتی هنوز دوست داری من رفتم، چون این‌طوری بهتر بود، چون کار درستی بود.