Bury me at makeout creek.

اون لحظه که فیزیک رو می‌فهمی بهترین حس دنیاست.

God forbid a girl wants to listen to music.

سایت‌ها و بقیهٔ منابع آهنگ هم انقدر داغون‌ان که واقعا ۹۰ درصد آهنگ‌های مورد نظر کلا وجود ندارن توشون. و اصلا من دوست دارم آهنگ‌ها رو به ترتیب آلبوم و با نظم گوش بدم😭😭😭

یعنی خب تنها کاری که یه پلتفرم موسیقی باید بکنه اینه که برات این امکان رو ایجاد کنه که راحت آهنگ گوش بدی یا آپلود کنی.

از پلتفرم‌های استریم که نمی‌تونیم به صورت قانونی و مستقیم استفاده کنیم و غیرمستقیم هم الان انقدر گرون شده که بازم تقریبا امکانش نیست. و حتی این پلتفرم‌ها تو کشورهایی که تحریم نیستن هم هزینهٔ زیادی دارن و سود کمی به آرتیست‌ها می‌رسونن و خیلی از حق و حقوقشون رو هم رعایت نمی‌کنن.

می‌شه راجع به این صحبت کنیم که در ۲۰۲۶ بزرگ چقدر مسخره‌ست که ما یه منبع درست و حسابی برا پیدا کردن و گوش دادن آهنگ نداریم؟

خوندن این کتاب یک جور شکنجهٔ تدریجیه. خودت می‌دونی آخرش چی می‌شه و می‌دونی قراره ضجه بزنی ولی قلم نویسنده خوبه و به خوندنش ادامه می‌دی.

تمام شد. مبارک خیلی‌ها.

"And when he's strong, he's strong for you And when you kiss it's something new But did you ever call my name just by mistake?"

Unfortunately I never forgvie.

.

من وقتی می‌خوام آکورد D#sus527add9 رو امتحان کنم ولی اشتباهی روح فرنک سیناترا احضار می‌شه:

سخت‌ترین کار دنیا باید پیدا کردن آکوردهای یه قطعهٔ جز باشه. هرچیزی می‌زنی بهش می‌خوره😭😭😭

دقیقا. جدا از این که کلا قانون بر علیهته و همیشه داری یه خطری رو به جون می‌خری، باید مداوم با نگاه‌های بقیه و افکار متناقض خودت هم دست و پنجه نرم کنی. بری تو جمع خانوادگی در حالی که می‌دونی فلانی که برات عزیزه فکر می‌کنه کسایی که این لباس رو می‌پوشن می‌رن جهنم. همه‌ش باید حساب کنی تو کدوم جمع تا چه حد می‌تونی راحت باشی که بهت نگاه بد نداشته باشن.

به‌نظرم مسئله‌ی اثر ترومای مذهبی روی بدن هم هست و برای کسی که دیگه اون مذهب رو قبول نداشته باشه هم می‌تونه صدق کنه حتی. چرا راه دور بریم، خودم رو مثال می‌زنم. برای من مسئله‌ی اجبار از طرف خانواده وسط نبوده، فقط در یک حد متوسطی مذهبی بوده‌ان و بیش‌تر از اون‌ها، خودم یک فاز مذهبی داشتم وقتی که بچه بودم. همچنین اینکه ۱۴۰۱ برای من دقیقا مصادف شد با سنی که «دیگه کم کم وقتش بود حجاب کنم» پس دیگه همون یک‌ذره هم نکردم. با این‌حال فارغ از مسئله‌ی قانون، می‌تونم حس کنم که ازم انرژی روانی برده هر ذره‌ای که آزادانه‌تر لباس پوشیدم. می‌دونم این‌که حتی از همون فاز بچگانه‌ی مذهبی عبور کنم هم برام همچین آسون نبوده. حالا من -همون‌طور که گفتم- این حرف رو از یک جایگاه امتیازدار می‌زنم. فرض کنید طرف خانواده‌ی مذهبی هم داشته باشه و سال‌ها هم حجاب کرده باشه و عقاید مذهبی هم توش بیشتر ریشه کرده باشن. واقعاً در بهترین حالت می‌تونیم بگیم که رها کردن خودش از این‌ها زمان می‌بره، و در بدترین حالت، خب، فکر می‌کنم خودتون می‌تونید به یکسری حالت بد فکر کنید.

یعنی مثلا تو این کشور افراد با خانوادهٔ مذهبی یا حکومتی وجود دارن، روستایی‌ها وجود دارن، عشایر وجود دارن، حاشیه‌نشین‌ها وجود دارن، کسایی که پشتیبانی خانواده رو ندارن وجود دارن، کسایی که تمکن مالی ندارن وجود دارن و هزار جور آدم دیگه. تا وقتی تمام اینا آزاد نباشن نمی‌تونیم بهش بگیم «آزادی».