‌‌ ‌‌brat, Lipa era

At the end of the day, No one cares.

در اخر هم عاشق خودتون و انرژیتون باشید

نه چون مغزت فقط داره زندگی خودش رو تجربه میکنه

خودت هنوز اتفاقات embarrassing بقیه رو با همون جزئیاتی که اتفاقات خودت رو یادت می‌مونه، یادت میاد؟

فقط دو نفر برگشتن نگاهم کردن بعدشم خیلی کژوال کارشونو ادامه دادن🤷🏻‍♀️

چندوقت پیش تو یه شهر غریب بودم و پام گیر کرد به این چیز پیاده‌رو چون نفهمیدم حالت سکو داره و خوردم زمین

اگه تو واقعا با اعتماد به‌نفسی یه مایندست اینشکلی داری که حتی اگر کسی منو جاج کنه، من می‌تونم به کارم ادامه بدم🤷🏻‍♀️

گاهی چیزی که ما فکر می‌کنیم «اعتمادبه‌نفس»عه، در واقع فقط اینه که ادم کمتر نگران نگاه و نظر بقیه باشه

It’s not a big deal

وقتی وسط ارائه یا صحبت کردن تپق میزنی هول نکن، مکث کن، اصلاحش کن و ادامه بده.

اسپات‌لایت افکت نمیگه که هیچوقت هیچکس به تو توجه نمیکنه داره میگه احتمالاً میزان توجه و قضاوت دیگران خیلی کمتر از چیزیه که ذهنت بهت میگه

اسپات‌لایت افکت نمیگه که هیچوقت هیچکس به تو توجه نمیکنه داره میگه احتمالاً میزان توجه و قضاوت دیگران خیلی کمتر از چیزیه که ذهنت بهت میگه

اینطوری هم نیست که هیچوقت هیچکس مارو جاج نمیکنه

راجب یه تست معروف بهتون بگم که توسط توماس گیلوویچ انجام شد میاد از یسری دانشجو میخواد که لباس عجیب بپوشن برن تو یه اتاق پر از دانشجو ، بعد اینا فکر میکردن همه متوجه این لباس شدن درصورتیکه بعدش از افراد اون اتاق پرسیده شد و خیلی تعداد کمی متوجه لباس شده بودن

توی زندگی خودت تو قاعدتا اسپات‌لایت روته و هیچ ربطی به صحبتام نداره

سلف سنترد و سلفیش باشید

البته این وسط اشتباه نکنید

به این تمایل میگن egocentric bias یعنی ذهن ما به‌طور طبیعی تجربه‌ی خودش رو مرکز توجه قرار میده!

چرا چنین اتفاقی میفته؟ یکی از دلایلش اینه که ما زندگی خودمون رو از داخل تجربه میکنیم. ما تمام افکار، احساسات، اشتباهات خودمون رو میدونیم. اما درباره‌ی بقیه فقط چیزی رو می‌بینیم که از بیرون نشون میدن. واسه همین اتفاقی که واسه خودمون افتاده، تو ذهنمون خیلی بزرگتر به نظر میرسه