غَرِیْبْ

تو برام مثل آهنگای چاوشی می‌مونی؛ غمگینم می‌کنی ولی حاضر نیستم ازت بگذرم.

به قول چاوشی :

از دوستی پر من ، از دوست دلخور من ، آجر به آجر من ، من پشت دیوارم .

به قول چاوشی :

دار و ندارم و دادم ؛ که دردم و شاید دوا کنی .

اینا هم خوبن ؛ ولی به جونم نمیشینه...

چیزی که بین ماست، از غم فراتر است من با تو آشنام، او آشناتر است… - سید تقی سیدی | آهیّات

یک شقایق بود بین خارها و سبزه‌ها گاه اگر یک لحظه پیش دوستان می‌ایستاد - کاظم بهمنی | آهیّات

ای کاش شب مرگ در آغوش تو باشم زهری که بنوشم ز لب سرخ تو داروست - فاضل نظری | آهیّات

‏تقصیر خودمه. خیلی جدی گرفتم؛ حرف‌ها رو، قول‌ها رو، آدم‌ها رو، حتی دنیا رو!

ای جناب سعدی عزیز ، قربونت برم ، دوست شدن با هر کسی آسونه و مشکل نیست ( تضاد بین آسان و مشکل ) ، امّا وقتی که پیوند و پیمان و عهد دوستی بسته شد دیگه ترک عادت و ترک انس مشکله ( تضاد بین پیوند و بازکردن ) .

اگر بین من و معشوقه ام صد منزل و مرحله فاصله باشد ، باز هم موقعیت و جایگاهش وسط دل ماست .

در این بیت از - جناس زاید - جنای لاحق استفاده شده .

ساربان کاروان را به آرامی حرکت بده چونکه آرام جان ( کنایه معشوقه ) من توی اون محمل / کجاوه است ، چارپا ها که معشوقهء مارو حمل میکنند و بار به پشتشونه غافل از لطافت بارشون هستند و بار سنگین عشق هم بر دل ماست (کنایه از رنج و ناراحتی ) .

کی گفته نگاه کردن به خوشگل‌ها اشتباهه؟ هر کی این رو میگه فقط ظاهر رو دیده و از باطن آگاهی نداره (تضاد بین صورت و معنی ) .

از استعاره مصرّحه در این بیت استفاده شده .

بزار همه عاقل‌ها من رو دیوونه بدونند ( تضاد بین دیوانه و فرزانه ) معشوقم رو نمیتونم ترک کنم که بگن این‌هم عاقله .

من پا از کوی معشوقم نمیتونم بیرون بزارم ، دوستان من عذر من رو بپذیرید که نمیتونم بیرون از این کوی بیام چون پام توی گِل دوست فرو رفته ( کنایه از سرگشته و گرفتار بودن ) .

در این بیت از جناس زاید استفاده شده .