درباره‌ اَلی

نامت، مژگانم را دُر می‌گیرد نامت در جانم گُر می‌گیرد

منوچهر آتشی

به عنوان یک رُمنس فوق‌العاده بهتون پیشنهاد می‌کنم. «چطور تا الان ندیده بودمش؟»

چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

حافظ

به من می‌گن عصبی؛ نمیگن ۱۵ سال از وقتی حالیم شد چه خبره، جنگ و دعوا و تنهایی و کتک و مشکلات خانوادگی و اعتیاد و دزدی و هزار جور چیز دیدم که ردپای همشون روی تنم، روی روحم موند. آره من عصبیم، بد اخلاقم ۴ سال دارم یه پیرزن ۹۰ ساله رو تر و خشک می‌کنم؛ خیلی کارا خودش میکنه ولی برا من زود بود از الان ایزی لایف و قرص و ... بشن جزو روتین زندگیم. عصبیم چون مامانم بامن دردل میکنه و از همه می‌ناله بابام از همه پیش من می‌ناله ممد از بدی دوست دخترش به من میگه و من وقتی دارم بایکی حرف میز‌نم چون این همه سال اذیت شدم فکر میکنم دارم اونو اذیت می‌کنم پس هزار بار می‌گم ببخشید که مجبوری منو بشنوی. «یادم نمی‌ره این لحظه‌ها؛ امیدوارم تجربه‌های شما از زندگی کمی قابل تحمل‌تر باشه»

درواقع امسال از اون شهر رفتم ولی امیدوارم امسال باز بتونم برگردم چون مسیرم خیلی دور

خبردار شدم دانش‌آموزای سال قبلم که امسال باهاشون درس نداشتم حسابی روحمو شاد کردن. یادم «شکور» خیلی علاقه داشت اصلا هم خوب می‌نوشت هم خوب اجرا می‌کرد؛ مطمئنم رهبر گروه بوده.

دلا خو کن به تنهایی که از تن‌ها بلا خیزد

لاادری

https://youtu.be/10E6LpBEZ3w?si=ZXf7q4SqdmdQj0lj حسین جنتی شاعر مسلک، همشهری بنده، حق به‌جانب و کمی زبان نافهم و مدام به دنبال خوب جلوه دادن خود و بد نمودن عبدی‌پور است. «کله سحر، یک کنش سیاسی»

صبرم حریف دوری طاقت‌گداز نیست

کلیم

مرد عزیزتون اگر تحت فشار درکش کنید.

تونستید برید؛ اگه «او و دوستانش» رو می‌شناسید. «منم دعوت کنید میام با کمال میل»😶‍🌫