.𝗥𝗜𝗥𝗜.

من تو هر شرایطی 1%

کرمانشاه زندگی کردن یه سبک از عصاب روان خاص میخاد

شرمسارم ازینکه طرفدارشم

فرانسه گوزیده

😛

خیلی از آهنگا رو مخمن اما باز گوش میکنم😀

از بیرون زدن از خونه تو تابستون متنفرم🙏🏻

6ماه میگذره ازون شبایی ک تا صبح گریه میکردیم،6ماه میگذره ازون شبایی ک نمیتونستیم تماس بگیریم باهم،6ما میگذره ازون شبایی که خوابمون نمیبرد از استرس و نگرانی،6ماه میگذره و خیلیامون هنوز ادم قبل نشدیم شاید برای تو راحت باشه و راحت عبور کنی ازش بهت حق میدم چیزای ک من دیدمو ندیدی فشاری ک روم بوده رو تجربه نکردی اما این حقُ بهت نمیدم عینه خیالت نباشه و بخای جون مردم و رو به مسخره بگیری!یادت میاد چه استرسی داشت اون روزا؟یادت میاد میترسیدیم یکی چیزیش بشه؟ کاری ک از نظر خودت هیجان انگیز و فانِ برای خیلی از خانواده ها آبرو و حیثیتِ،بس کنید بی وجود بودنتونو ما همین جوریش تو کشوری زندگی میکنیم که جونمون ارزش نداره و فقط هم دیگه رو داریم و اینم معلوم شد خیلیا شخصیت و انسانیتشونو به باد دادن و ابروی دخترا و خانواده های که ممکنه فامیل،همسایه یا دوستشون باشنو ببرن بزارید کنار این مسخره بازی های که باعث میشه شما به خواستتون برسید اما جون خیلیا گرفته بشه. #نه‌به‌سواستفاده

من ضد اجتماع نیستم فقط حوصله«کسشر»گفتناتونو ندارم.

خورشید! هیچ‌کس نمی‌دانست پشت پنجره‌ی اتاقش چه می‌گذرد. همه فکر می‌کردند چون لبخند می‌زند، یعنی حالش خوب است. اما فقط خودش می‌دانست که بعضی شب‌ها، با چشم‌های باز گریه می‌کرد… نه از درد، از خستگی. از اینکه هر روز بیدار شود و وانمود کند که چیزی نشده. اما یک چیز را هر روز تماشا می‌کرد؛ خورشید. نه چون عاشق آفتاب بود، نه چون صبح‌ها انرژی می‌داد… فقط چون خورشید، یادش می‌انداخت که حتی بی‌صدا بودن هم می‌تواند مفید باشد. خورشید نه دلداری‌اش می‌داد، نه قول می‌داد اوضاع بهتر می‌شود… فقط می‌تابید. بی‌قضاوت. بی‌ادعا. و شاید همین، نجاتش داد. گاهی ما دنبال کسی می‌گردیم که حرف بزند، ولی شاید… همه‌چیز از جایی شروع شود که یکی فقط بتابد. РиРи-

باز شروع شد باز شروع شد

نحسِ دیگه چکار میشه کرد

تقصیر مسیِ بنظرم

باز امریکا لیوِ شد

من که دیشب باخت دادم وگرنه مصر و عرب لیاقت ندارن💋