مردی نشسته در ایوان؛

نیایش برای افرادی ابداع شد که خود اساسا قادر به فکر کردن نبودند و از علو روح بی‌خبر بوده یا رشد آن را احساس نمی‌کردند. #فردریش_نیچه #حکمت_شادان_قطعه_۱۲۸

مردمی که خود را آزاد می‌پندارند در اشتباه هستند؛ این باورشان بدین خاطر شکل گرفته است که اعمالِ خود را می‌بینند ولی علت‌هایِ آن را نمی‌دانند... اگر از آن‌ها بپرسی اراده چیست و چگونه بدن را به حرکت در می‌آورد، پاسخی ندارند. آنان که لافِ چنین دانشی را می‌زنند و چیزی به نامِ روح را به زور در انسان جا می‌کنند، همیشه باعثِ خنده‌ی ما می‌شوند و حالِ ما را بهم میزنند. 📕 اخلاق #باروخ_اسپینوزا

به گفته نیچه، هنر هزاران سال به ما آموخته است که زندگی را در هر یک از اشکالش با علاقه و لذت بنگریم، و احساساتمان را چنان تربیت کنیم که سرانجام به تعبیر گوته فریاد بزنیم: زندگانی هرچه باشد، خوب است. جولیان یانگ نیچه

اکثریت آدمیان همچون بازتابی کم‌نور از حقیقتی گنگ‌اند، بی‌مایه و تهی، که زندگی را نه چونان فرصتی برای شناخت، بلکه به‌مثابه میدانگاهی برای لذت‌های بی‌ارزش و بازی‌های پوچ می‌پندارند. اندیشه‌ی والا، اگر در کسی پدیدار شود، او را به کناره‌گیری از این جماعت وامی‌دارد، زیرا در ازدحام، جز پژواکی از ابتذال و تکرار آنچه بی‌ارزش است، چیزی نخواهد یافت. انسان سطحی، چون از درک عمق ناتوان است، در ظاهر غرق می‌شود و در پی جلب پذیرش دیگران، خود را به انواع نمایش‌های مضحک و تصنعی گرفتار می‌کند، بی‌آنکه بداند آنچه در این داد و ستد از کف می‌دهد، گرانبهاترین دارایی اوست: زمان... و زمان، نه بازمی‌گردد و نه تکرار می‌شود. کسی که جوهر فهم در او شعله‌ور است، به زودی درمی‌یابد که معاشرت‌های بی‌حاصل چیزی جز اتلاف نیروهای ذهنی نیست. او که می‌خواهد حقیقت را بشناسد، از حضور در محافلی که سرشار از سخنان میان‌تهی و باورهای دست‌دوم است، بیزار خواهد شد. این، نه از تکبر، بلکه از آگاهی است، چرا که او ارزش لحظه‌های خود را می‌داند و حاضر نیست آن را در تجارتی زیان‌بار با مردمانی که اندیشه را قربانی نمایش می‌کنند، واگذارد. اما توده‌ مردم، که خود را از این درک محروم ساخته‌اند، گمان می‌کنند که دوری‌گزینی ناشی از تلخی است، حال آنکه این، انتخابی است آگاهانه برای پاسداشت اندیشه. آنان که در فرار از سکوت، خود را به هیاهوی جمع می‌سپارند، نه از عشق به دیگران، بلکه از ترسِ خلوتی است که آنان را با تهی‌دستی فکری‌شان روبه‌رو می‌کند. تنهایی، برای ذهن پوچ، همچون آیینه‌ای است که حقیقت را عیان می‌سازد، و از همین رو، انسان‌های سطحی آن را دشمن خود می‌پندارند. چه اندک‌اند آنان که لایق معاشرت‌اند! بیشتر مردمان، نه به قصد تبادل خرد، که برای تخلیه‌ ملال خویش گرد هم می‌آیند. آنان به سخن گفتن بیشتر از فهمیدن علاقه دارند، و به تصدیق بی‌پایه بیش از تأمل و تعمق. چنین است که هر کس، به فراخور فهم و طبیعت خود، شیفته‌ آن چیزی است که از جنس خویش است: ابله، مهملات را می‌پسندد، عامی، عامیانه‌ها را، و اندیشمند، جز در خلوت خویش، جایگاهی نمی‌یابد. - آرتور شوپنهاور - در باب حکمت زندگی

آرام؟ آرام برای چه باید گرفت؟ وقتی بمیریم، خود به خود آرام می گیریم! پیش از آنکه بمیریم که نباید بمیریم! 📕 کلیدر #محمود_دولت_آبادی

موسیقی چیزی‌ست که با آن می‌شود حماقتی مثل زندگی را تحمل کرد. - فردریش نیچه

با صدای سیما بینا همیشه خاطرات بچگیم زنده می‌شه!

چه خاطراتی با این موزیک دارم!

باور می کنید می خواهند انسان هیچ شخصیتی نداشته باشد و این را لطف کار می دانند. تمام سعیشان در این است که انسان شبیه به خودش نباشد، که کمتر از هر چیز به حقیقت خودش شباهت داشته باشد و این به نظر آنان بزرگترین پیشرفت شناخته می شود. جنایت و مکافات - داستایفسکی

احساسی که در موسیقی هند و عرب وجود داره ملموساً ستودنیه.

عید مبارک رفیق‌ها. امیدوارم هر مناسبتی که در زندگی شما اتفاق می‌افتد دلیلی برای شادی و نشاط شما باشد.

بیگ‌محمد: هیچ وقت عاشق بوده‌ای ستار؟ ستار: عاشق زیاد دیده‌ام! بیگ‌محمد: راه و طریقه‌اش چه جور است عشق؟ ستار: من که نرفته‌ام برادر. بیگ‌محمد: آن‌ها که رفته‌اند چه؟ آن‌ها چه می‌گویند؟ ستار: آن‌ها که تا به آخر رفته‌اند، برنگشته‌اند تا چیزی بگویند. کلیدر | محمود دولت آبادی