هَسْتی‌ـشِناسی

هرکس فقط ورژنی از تو رو دیده که تو خواستی بهش نشون بدی و این یعنی نظری که راجب تو دارن در اکثر مواقع میتونه خیلی ناقص باشه و حتی دور از حقیقت . متاسفانه یا خوشبختانه این بدین معنا هست که احساسشون به تو هم میتونه برپایه یه تصویر ساختگی باشه،یه نما که بخش بزرگی از اون هنوز دیده نشده! حتی ممکنه ما وجهه ای از خودمون رو سالها مخفی نگه داریم تا به خیال خودمون اطرافیانمون رو آزرده نکنیم و یا همیشه آدم خوبه ماجرا بمونیم. ولی یه گوشه ای از وجودمون همیشه میدونیم ناقص هستیم و داریم یه بخش بزرگی از خودمون رو تو تاریکی خفه میکنیم. — هَسْتی‌ـشِناسی

How can someone love you when they don't even love themselves?

و به‌راستی، هرکس دنیا را از دریچهٔ درونیات خویش می‌بیند. — هَسْتی‌ـشِناسی

بسیار تلاش کردم با وجود حضور در جنگ بوی خون نگیرم. بسیار تلاش میکنم راهنمای مسیرم اهریمن های اجدادی ام نباشند. بسیار تلاش خواهم کرد برای یکپارچه شدن با وجود اینکه هر تکه ای از خود را در جایی دور می یابم... — هَسْتی‌ـشِناسی

گویا روزی برای دفاع از خود، زرهی بر تن کردیم و پس از آن فراموش کردیم که ما آن زره نه؛ بلکه کودکِ درونِ آنیم. — هَسْتی‌ـشِناسی

اکنون دیگر مقاومت کردن در برابر زندگی بخشی مخفی در حال کنترل کردن من نیست . آن هیولای مخفی در پس افکار موشی بیش نبود در تاریکی وجودم. بلکه اکنون بخشی آشکار است که هر روز می نشینم رو به رویش و میپرسم برای چه ؟! شاید چون یکبار ترسیدن برای یک عمر لرزیدن کافیست! — هَسْتی‌ـشِناسی

خوش خنده ترین ننه دنیاستتتتت😭🥹🍓

بامزسسس🍓

رفته رفته بیشتر شبیه مامانبزرگم میشم (((:

4:44

دیروز یه آشنایی منو بعد سه سال دید ،منو اصلا نشناخت و وقتی از اسم و فامیلم منو شناخت به معنای واقعی چشماش گشاد شد و تعجب کرد و جا خورد و خب حقیقتا اون با تصویری از من اونجا بود که الان دیگه وجود نداشت. شروع کرد یسری سوال ها پرسیدن و منم تا جایی که تونستم کمکش کردم . بعدش که برگشتم خونه خودم خیلی برام این دیدار و مکالمه عجیب بود. ینی اینکه من و اون آدم اصلا همو ببینیم ،اونم جایی که بازم خودش عجیب بود حضور من داخلش. بعدشم صحبت راجب چیزهایی که من اصلا فکرشم نمیکردم بخواد با من راجبشون حرف بزنه ... به من باز هم یادآوری شد تو این زندگی هیچ چیزی اتفاقی نیست! — هَسْتی‌ـشِناسی

عوض شدن مسیر زندگی و هویت میتونه بسیار پیچیده و مبهم باشه. نه تو قالب های گذشته جا میشی و نه تو قالبی که تو آینده واسه خودت در نظر گرفتی ،دقیقا مثل برزخ میمونه. مثل فاصله زمانی بین وقتی که یک دونه رو میکاری تا زمانی که جوونه بزنه و رشدش قابل دیدن باشه و تو همش منتظری فردا دیگه جوونه بزنه اما میبینی که هنوز خبری نیست و باید صبر کنی ... — هَسْتی‌ـشِناسی