᯽حُب᯽
الذهاب إلى القناة على Telegram
و روزی دیگر خواستنش را به یاد نمیآوری، اما همیشه بخشی از قلبت غمگین است، بیآنکه دلیلش را بدانی... 🌱Fatemeh: @Yass2223bot http://t.me/HidenChat_Bot?start=6884899680 🌱Zahra: http://t.me/HidenChat_Bot?start=8700557625 آرشیو حُب: @arhob2223
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
420
المشتركون
-624 ساعات
-127 أيام
-1730 أيام
أرشيف المشاركات
420
«نمیدانم از دلتنگی عاشقترم
یا از عاشقی
دلتنگتر!
فقط میدانم
در آغوش منی
بیآنکه باشی
و رفتهای
بیآنکه نباشی...»
- عباس معروفی.
21 فبراير, 09:31
420
دلتنگی هم چیز عجیبیه ها!!
میری تو صفحه چتش کلی تایپ میکنی بعد یهو با خودت میگی خب که چی؟!
اگه اینارو بهش بگی چی بینتون عوض میشه؟!
و هرچی نوشتی رو پاک میکنی و گوشی رو میذاری کنار... :)))
20 فبراير, 14:08
420
Repost from حوالیِسڪوت
بار آخر را نمیتوان فهمید،
کاش میشد فهمید کدام خداحافظی
آخرین خداحافظیست.
کاش میدانستم
آن آخرین باری که صدایت را شنیدم،
آن آخرین باری که لبخند زدی، قرار است
برای همیشه در خاطره بماند.
اگر میدانستم، محکمتر در آغوشت میگرفتم،
دیرتر رها میکردم، بیشتر نگاهت میکردم.
حالا میان این همه "ای کاش"، تنها چیزی که مانده
دلتنگیست، دلتنگی برای لحظهای
که بیخبر آخرین شد. آدمها نمیدانند
کدام دیدار آخرین دیدار است،
و همین ندانستن غم را سنگینتر میکند.
تو رفتی و من ماندم
با خاطرهی صدایت، با جای خالیات
که هیچچیز پرش نمیکند.
بار آخر را نمیشود فهمید…
و همین دل را میسوزاند.
برای: ۵۲هرتز.🛵
20 فبراير, 13:22
420
و حالا اشک میریزم به یاد آن همه نقشهای که برای آینده داشتیم، آیندهای که دیگر وجود ندارد.
- ۳۶۵ روز بدون تو؛ آکیرا.
20 فبراير, 12:49
420
It hurts to wait for someone who’s never coming back again.
اینکه منتظر آدمی باشی که هیچ وقت قرار نیست برگرده درد داره...
19 فبراير, 17:40
420
من نمی دونم کی هستم، من گم شدم. من حتی نمی دونم که چی می خوام، چرا اینجام و چه چیزایی رو می خوام به دست بیارم. من کاملاً گم شدم. من به کسی نیاز دارم که بتونه بهم کمک کنه. هیچ کس نمی تونه چون همیشه اونی که کمک می کرد من بودم؛ هیچ کس حتی نفهمید من حالم چطور بود و چه چیزایی رو احساس می کردم. هیچ کس حتی نپرسید. من از نقش بازی کردن خسته شدم، من حالم خوب نیست. توی این سال ها هیچ وقت نبوده. از درون یک تاریکی وحشی وجودمو می بلعه و منو سرشار از خودش می کنه. من بهم ریخته و شکستم. هیچ کس اهمیتی نمی ده. هیچ کس نمیفهمه، حتی خودم؛ من فقط تظاهر کردم که حالم خوبه و بعدش یادم رفت که دارم تظاهر می کنم. من همیشه بین همه ی آدمای دورم تنها بودم چون هیچ کس منو نشناخت و نفهمید. من حتی خودمم نداشتم، یکی منو از من دزدیده بود و خیلی وقت بود که رفته بود. من حس خالی بودن می کنم. من میخوام آسمونو پرواز کنم تا وقتی که برسم به بهشت. بذارید با آرامش اینجارو ترک کنم. من همتونو می بخشم ، بعدش خدارو بغل می کنم و برای اولین بار توی کل زندگیم، بین دستاش آروم و
امن و بدون فکر کردن به چیزی، می خوابم... :))))
18 فبراير, 16:29
420
سعی کنید از ادمای اطرافتون یادگاری نگیرید
اون اگر قرار بود بمونه یادگاری نمیداد بهت.. :))))
18 فبراير, 06:23
420
- من ماندهام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او . . .
گویی ك نیشی دور از او، در استخوانم میرود !(:
18 فبراير, 06:02
420
و چه فاصلهی سهمگینی است میان آنچه آدمی حس میکند و آنچه نمیتواند برای دیگران بازگو کند.....
18 فبراير, 05:19
420
گاهی زخمهایمان از امنترین آغوشها به جا میماند… اعتماد، زیباترین و در عینحال شکنندهترین دارایی انسان است.
18 فبراير, 04:59
