POV

‏اگه قراره بعدا منت بزاری، لطفا هیچ کاری رو برای من انجام نده.

آدمیزاد طومار طولانی انتظار است. ‌

به قول یه بنده خدایی تاحالا اینجوری بکیرم زندگی نکرده بودم.

خلاصه‌ داستان‌ زندگی‌ منو‌ همين‌ يه‌ جمله‌ توصيف‌ ميكنه:«هميشه‌ از بيرون‌ آرامش‌ داشتم‌ ولی‌ از‌ درون‌ در‌حال‌ فكر‌کردن‌ به‌ همه‌ چيز‌ بودم..»

هروقت میخوام صدای مغزمو ساکت کنم صدای آهنگو میبرم بالاتر.

حتی اگه یه روزم من بخشیدمت، تو خودت رو بخاطر حس ناکافی بودنی که بهم دادی، نبخش.

من هیچوقت انقدر ساکت، صبور و بی رحم نبودم.

نمیدونم چجوری بگم ولی اونجایی که چشمت دنبالِ یه آدمو، ماشینو، پلاک آشنا میگرده تهِ تهِ دلتنگیه.

🧠:چرا انقدر گریه میکنی بسه دیگه تا کی میخای ضربه از ی آدمه لاشی ببینی هاا:)) 🫀:دوستش دارم......

‏حالم خاکستریه؛ یعنی نه اونقدر حالم بده که از ادامه دادن دست بکشم‌، نه اونقدر دلم خوشه که به آینه لبخند بزنم.

یه مدت که بگذره میفهمی باید منتظر آدمای خوب باشی نه خوب شدن آدما.

هوا يجوريه هرچى ميپوشى اشتباهه.

من بهت گفته بودم حالم خوب نیست،تو دیگه چرا اینکار و باهام کردی؟

همه خوب می‌شوند، اما هیچ‌کس مثل قبل نمی‌شود.

تو گفتی نمیتونم و من تا نفس داشتم گریه کردم.

بوی بگایی جدید میاد. ‌

منتظر اتفاقیم که شب نتونم از ذوقش بخوابم.

همه چیزو پذیرفتم، اما همیشه برای بعضی از نشدنا غمگین میمونم.

نمی‌دونم، شایدم آدم نباید تو ذهنش جلو جلو پیش بره.

‏ببخشم؟ کصکش تو از قصد انجامش دادی.