لیلیومِ سفید

ایشون هم اومدن خرید🙂‍↔️

مرسی از استاد که نیومدن و به من خوش گذشت🙇🏻‍♀️

بخش زیادی از شعور آدم ها وقتی مشخص می شه که تو‌ خوابی و‌اونا بیدار میزان سرو صدایی که می کنن ساعت دو شب می شه میزان شعور نداشته ی اوناست🤝

وقتی زود مسواک می زنی و خوابت نمی بره و حالا گشنته(((:

حس اون لحظه که بعد کلی خستگی میای اتاقت و می بینی بسته پُستی رسیده>>>>

مغزم پر از چرا های مختلفه که دلیلی پیدا نمی کنم براشون.

ولی تو خونه غذا ها خوشمزه تره قهوه مزه ی دیگه ای می ده مامان هست و بوی غذاهاش می پیچه بابا هست و صدات می کنه🤍

غمگین کننده ترین لحظه هم اونجاس که از خونه داری جمع می کنی بری تا یه مدت نامشخص.

متاسفانه یاد گرفتم زندگی رو با وجود غم سنگین رو دلم ادامه بدم چون پذیرفتم گاهی نمی تونی بشینی و غصه بخوری و گریه کنی وقتش رو نداری چون اگه تو وایسی،زمان نمی ایسته و جا می مونی پس با وجود غم، درس می خونی،کلاس می ری،غذا درست می کنی، خرید می ری،حتی می خندی! چون زندگی همینه و مجبوری ادامه بدی شاید آخر شب لا به لای خستگی ها،تونستی به غم هات فکر کنی.

ببار ای بارون ببار با دلم گریه کن خون ببار…

برای فکر نکردن تیرامیسو درست می کنیم🤝

نشستی داری زندگیت رو می کنی سعی می کنی همه چیز رو آروم درست کنی که یهو ‌ بوم! یه چیزی می شه که نمی دونی باید چیکار کنی مغزت کار نمی کنه چند دقیقه به یه جا خیره می شی و می بینی اشکات می ریزه. یعنی زندگی همینه؟

آوردن همه افکار رو کاغذ و نجات ِذهن خسته💆🏻‍♀️

گوش بده که درک کنی؛ گوش نده که جواب بدی.

شروعِ درس و برنامه ریزی🌟

روز اول آبان🍂🌟

این چایی حسابی چسبید چون از ظهر درگیر غذا درست کردن و فریز کردن و مرتب کردن بودیم دوش گرفتم رفتیم پیاده روی الان چراغ هارو خاموش کردیم و دراز کشیدیم روی تخت هامون به این فکر می کنیم برای شام چیکار کنیم •خوابگاه

رنج آگاهانه یعنی به‌جای فرار از سختی، خودت با آگاهی انتخابش می‌کنی و واردش میشی تا قوی‌تر و آزادتر بشی.

کوچه پس کوچه های تهران🤍

آخر شب ها که رو تخت دراز می کشم تا خوابم ببره،ماشین هایی که رد می شن رو نگاه می کنم و فکر می کنم هر کدوم چه قصه ای دارن؟((: این پنجره این روزها نقطه امن منه🤍