مُطاٰب؛

بھ‌نامِ‌او...🫀/:

‌دیگه بزرگ شدی عزیزم؛ نمی‌شه فرار کنی. باید از پس غم‌ها، دلتنگی‌ها، تصمیم‌های سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگر شانس بیاری، بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی، اما بارش رو در نهایت خودت به دوش می‌کشی، تنهای تنها؛..

دلم گرفته اما سکوت میکنم ... بگذار حرفها آنقدر یکدیگر را بزنند تا بمیرند!!!...

شده آیا که نفهمی که چه مرگت شده است؟ من دقیقا به همین درد دچارم امروز!

‌❤️‍🩹✨

از تمام جملات غم‌انگیزی که گفته و نوشته شده، احتمالا این از همه غم‌انگیزتره: جرأتش رو نداشتم؛..

گاهی دلت می‌ره واسه اون‌که رویای یک‌ دنیا تو دستاشه حتی اگه سجده‌ت کنه، می‌گی: «این که محاله عاشقم باشه!»

حیف‌فریاد‌مرا‌بغض‌به یغمابرده یک‌بغل‌حرف،ولی‌محض‌نگفتن‌دارم...

گر هست جانی در تنم، بهر تو می‌دارم نگه؛...

هوالمعشوق🫀/:

ته تهش آدم یکی یو تو زندگی میخواد که خیلی دوسش داشته باشه.. وگرنه هرچقدر هم که بقیه بگن طرف بهترینه وقتی دلت اونو بهترین نمیدونه دلیلی برای بنای زندگی در کنارش نداری؛...

گفتم هوای میکده غم می‌برد ز دل گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند؛ گفتم صنم پرست مشو با صمد نشین گفتا به کوی عشق هم این و هم آن کنند؛

‌من پُر از طعم غریبانه ی ویران شدنم؛...

پاییز به بارون و برگش مینازه آخه من به چیم بنازم🫩😂🚶🏻‍♀

پیشِ تو چه سرّی‌ست،که قند است دقایق دور از تو چه رازی‌ست،که تلخ‌اند شکرها؛

خامشی جُستم که حاسد مرده پندارد مرا وز سر رشگ و حسد کمتر بیازارد مرا؛ زنده درگور سکوتم من‌، مگر زین بیشتر روزگار مرده‌پرور خوار نشمارد مرا؛ مردمان از چشم بد ترسند و من از چشم خوب حق ز چشم خوب مهرویان نگه دارد مرا؛ مرگ شاعر زندگی‌بخش خیال اوست، کاش این خموشی در شمار مردگان آرد مرا؛ سینه‌ام زآه پیاپی چاک شد، کو آن طبیب؟ کز تشفّیٰ مرهمی بر سینه بگذارد مرا؛ تا مگر تأثیر بخشد ناله‌های زار من آرزوی مرگ حالی بسته‌لب دارد مرا؛ شد امید از شش‌ جهت ‌مقطوع‌ و نومیدی ‌رسید بو که نومیدی به دست مرگ بسپارد مرا؛

گفتی که از نهانِ دلت با خبر نیم تو در دلی،کدام نهان بر تو فاش نیست؛

خودمان‌رامُدام‌باجملهٔ "تاقسمت‌چه‌باشد"گول‌نزنیم. خدابه‌ما اراده‌هم‌داده‌است.."قسمت"گاهی ارادهٔ‌من‌وتوست...🌱 ‌