مُطاٰب؛

انصاف نباشد که من خسته رنجور پروانه‌ی او باشم و او شمع جماعت؛

دل به بازار من آورده و بفروخته‌ای دلِ بِفروخته، مَفروش به بازارِ دگر؛

بِه دِلَت خوب بِفَهمآن مَن وَ طُ وَصلِه‌ی آغوشِ هَمیم...🌱 ‌

بہ‌نام‌چـــشمــــــٰانت🫀/:

مرا مثال به چیزی که نیستم زده‌اند خوشا به من؟نه!خوشا بر منِ مثالیِ من؛

ملایم می‌شود در گفت‌وگو هرکس که کامل شد که دائم پنبه باشد بر دهن مینای مِی‌ پُر را؛

عاقبت دستان‌مان رو می‌شود با شعرها مثل چشمانی که بعد از گریه‌ها پف می‌کنند؛

روزی هزار وعده، روزی هزار پاکت.. مُردم اما نشد که ترک کنم؛ خیالِ بعیدِ تو را...🌱 ‌

بہ‌نام عشق🫀/:

تا نباشد چوب تر فرمان نبرد دلبر خر؛

دست عشق از دامن دل دور باد؛ می‌توان آیا به دل دستور داد؟

دل ویرانه‌ی ِخود را به غزل ساختمش؛ شده آماده‌ی تقدیم ولی یار کجاست؟

دست‌ و دلباز ترین‌ شاعر این‌ منطقه‌‌ام آنقدَر واژه به پای ِتو بریزم که نگو؛

عشق گذشتن از مرز وجوده🤌🏻

از که دورم، کِه به خود‌ ساختنم‌ دشوار است؟...🌱 ‌

بھ‌نامِ‌او...🫀/:

آدم‌ها رو‌ مسخره‌ نکنید! مسخره‌ها رو‌ آدم‌ کنید؛

پخته نخواهی شد؛ مگر بعد از آنکه احساس کردی سرشار از سخنی، ولی لازم نمیدانی به کسی چیزی از آن بگویی!

اسیر هیچکس نباش... جسد آنان که میگفتند بی تو میمیرم پیدا شد در آغوش دیگری جان داده بودند..!

غُربَتْ؛