𝙀 𝙂 𝙊 !

‏اغلب کسانی که دچار پوچی موچی شدن با یک بوجی موجی درست میشن.

اصلیه همیشه همون اصلیه اس،چه باشه چه نباشه؛ چه یروز بگذره چه یه قرن!

شما یکم سنت بره بالا متوجه میشی لیاقت مردم همون سین زدن و جواب ندادنِ، نه طومار نوشتن.

ولی جدی تاریخ انقضای هر حموم ی روزه

من تاریکی مطلقی که مال خودم باشه رو ترجیح میدم به اون نوری که قراره واسه بقیه هم بتابه📬🌬

من در مقابل کسی از خودم دفاع میکردم که قرار بود اون مواظبم باشه

در سن ولگردی، نمی‌ولگرم.

میکس فوقالعاده ایه پیشنهاد میشه🌚

بعضی وقتا مرورم کن ؛ یادت بیار که چقد واست جنگیدم،چقد واست دوییدم، چقد واست ذوق داشتم،چقدر دوست داشتم،چقدر واقعی بودم، و تو همشونو نابود کردی.

آدم حسابیا یا با یه نفرن یا با هیچکس.

کجای زندگیمی تو که من میگردم و نیستی؛

این بار خداحافظی نمیکنم که کسی جلوم رو بگیره. نمینویسم که کسی متقاعدم کنه بمونم. نمیگم خسته‌ام که کسی حالم رو بپرسه. فقط به یه جایی رسیدم که دیگه توان ادامه دادن ندارم. توان امیدوار شدن به چیزهایی که هر بار ناامیدم کردن. توان منتظر موندن برای آدم‌هایی که تصمیمشون رو مدت‌ها پیش گرفته بودن. توان نگه داشتن چیزی که از یه طرف رها شده بود. برای اولین بار نمیخوام بجنگم. نمیخوام ثابت کنم که چقدر تلاش کردم. نمیخوام کسی بفهمه حق با کی بود. فقط میخوام تمومش کنم. چون بعضی خداحافظی‌ها از دلخوری به وجود نمیان، از خستگی به وجود میان. من از آدم‌ها ناامید نشدم، از امیدی خسته شدم که هر بار بهم میگفت: شاید این بار فرق داشته باشه.

یه بار برای همیشه قبول کنید آدم درست نمیذاره ناراحت بمونی، فکر های بد کنی، قهر بمونی، همه چیزو برات توضیح میده، و باهم حلش میکنید.