13

روحت شاد پیشیه من:)

هستی، رفیقِ ما، همون گربه‌ای که اسمش برای ما فقط یک لقب نبود، بخشی از خاطرات و خنده‌هامون بود. بعد از رفتنت، انگار دنیا یک‌جور عجیبی می‌خواست جای خالی‌ات را یادمان بیاورد؛ گربه‌ای می‌آمد پیشمان که به خاطر رنگ چشم‌هایش صدایش می‌کردیم «هستی گربه». شاید برای بقیه فقط یک گربه بود، اما برای ما هر بار که می‌آمد، انگار تکه‌ای از خاطره‌ی تو همراهش بود؛ انگار قرار بود با چشم‌هایش به ما یادآوری کند که بعضی آدم‌ها حتی وقتی دیگر کنارمان نیستند، باز هم در کوچک‌ترین اتفاق‌های زندگی‌مان حضور دارند. گربه‌ی ما رفت، اما بعد از رفتنش یک گربه‌ی دیگر آمد و بی‌آنکه چیزی بداند، شد بخشی از داستان هستی؛ داستان رفاقتی که با رفتن تمام نشد، فقط شکلش عوض شد. شاید برای همین هر بار که آن گربه را می‌دیدیم، دلمان هم می‌گرفت و هم گرم می‌شد؛ چون حس می‌کردیم «هستی» هنوز یک جایی بین خاطرات ما نفس می‌کشد. هستی، تو رفتی، اما لقبت، خاطراتت و حتی آن گربه‌ای که بعد از تو پیدایش شد، هنوز تو را برای ما زنده نگه داشته‌اند؛ بعضی رفیق‌ها از زندگی آدم نمی‌روند، فقط از کنارمان به داخل قلبمان می‌روند و همان‌جا می‌مانند.

افرین

NUMBER 19

ریکتتت🔥

🤢🤮

عوق

اوقم گرف😂

شخص مورد نظر😉