𝐥𝐢𝐥𝐢𝐮𝐦𐙚

مراقب خودتون باشین🥺

لاغر بودم تو این چند روز ماه رمضون لاغرترم شدم عیدفطر از من خاطره ای میمونه👋🏼

چيزى كه تكليفش مشخص نباشد امن نيست "چه اعتقاد باشد.. چه رابطه باشد.. چه كشور باشد..!

چرا بهم افتخار نمی‌کنید؟ من تو این شرایط چاییم رو بدون تریاک می‌خورم.

یه چیزی که لیلیوم رو گل مورد علاقم کرده اینه که پیازش سال‌ها تو خاک می‌مونه و زنده می‌مونه، حتی وقتی شرایط برای گل دادن سخت و نامساعده. خاک خشک یا سرد، تاریکی و سختی نمی‌تونه زندگی‌شو کامل از بین ببره یا باعث بشه بیخیال خاکش بشه. این منو یاد خودمون می‌ندازه…

این روز ها از تورم و گرانی‌ای که مثل طنابی دور گردنمان پیچیده شده. از امتحان‌ها و استرس‌هایی که شب و روزمان را خوردند. اما عجیب اینجاست که در میانه‌ی این جهنم هم، چند ساعت کوتاه پیدا شد که می‌شود اسمش را گذاشت “خوشحالی”. همان لحظه‌ها بود که به خودم گفتم: تف به بختت، جوون ایرانی. که سهمش از زندگی بیشتر شبیه زنده ماندن است تا زیستن.

وقتی طوفان بیاد تازه می‌فهمی چندتا درخت ریشه‌دار کنارته ؛

لیسانس من دوتا انقلاب و یه جنگ رو دید ولی هنوز تموم نشده.

روزه یه اصلی نخوردن حق آدماست…

ما‌ همانند شیشه بودیم؛ اگر پاکمان می‌کردند می‌درخشیدیم، اما آن ها شکستند و ما هم بریدیم.

فعلا که نه لیلیومی نه کلبه ای هست داری پیام عراقچیو میخونی😂💔😐

در آرزوی یک کلبه، که ندانم در جهان چه خبر است...

کاش یه شاخه لیلیوم بودم تو هلند و نمیدونستم خاورمیانه کجاست اصلا.

یه روزی بالاخره یکی رو پیدا میکنی که داستان زندگیت رو درک میکنه و ازت مراقبت میکنه چون نمیخواد دوباره اون دردا رو تجربه کنی...

استاد عزیزم انقد وقت کم میدی برای امتحان مجبورم با خط پنجه مرغی برات جواب بنویسم و تو کلی باید فکر کنی چی نوشتم🤡

هیچ اتفاقی فراموش نمی‌شه. بالاخره یه روز، تو یه خیابون یا وسط یه آهنگ یا موقع خوندن یه کتاب یا دیدن یه فیلم، یهو همه چیز یادت میاد.

به نظرِ من تراپیست بودن توو ایران مثل آتش‌نشان بودن توو جهنمه.

نسل هفتاد و هشتاد خیلی سعی کرد زندگی کنه خیلی... :)

‏«فشار برای نرمال بودن در موقعیتی که نرمال نیست، می‌تواند خودش آسیب‌زا باشد. ‏گاهی سالم‌ترین واکنش، ناتوان بودن است.» ‏- دونالد وینیکات-