Nobody

اتفاقا خانواده خیلی مهمه، رفتارش تو خیابون مهمه، نوع حرف زدنش مهمه، رفتارش با حیوون ها مهمه، دوستای دورش مهمه، اینکه با کسی که براش منفعتی نداره چطور رفتار میکنه مهمه، کنترل موقع عصبانیتش مهمه، شخصیت هر کسی از همین جزئیات شروع میشه، همه ی جزئیات یه آدم مهمه.

قطع ارتباط با یه سری از آدما برکت میاره تو زندگیتون، جدی میگم؛ امتحان کنید

‏صمیمیت از روزمره میاد. شما هیچ وقت نمی‌تونی با کسی صمیمی بشی، مگر اینکه از روزمرگیت براش بگی‌؛ از جزئیات کوچیک روز که توجهت رو جلب کردن‌. بنای صمیمیت اینجاست که ساخته میشه.

آدمهای مستقل قابل تحسین هستن، اما شاد؟!فععک نکنم.

با هر کی مثل خودش؟ امکان نداره من بتونم انقدر دوهزاری باشم.

اینجوریم که هیچوقت از کسی کمک نمیخوام ولی یادمم میمونه کی پیشنهادشو بهم داد.

همیشه یادت باشه، ذهنی که بلد نباشه رها کنه از هر مسئله‌ای یک بحران میسازه.

‏همکار، همسایه، هم‌کلاسی، هم دانشگاهی اسمشون روشونه، چون ممکنه باهاشون زمانی رو بگذرونی لزوما به معنای اینکه دوستت هستن نیستن..

آدم‌ها از آنچه که در سوشال مدیا میبینید معمولی‌ترند، جدی نگیرید.

دختر بودن واقعا سخته من تا از خواب بلند میشم دلم میخواد خرید کنم.

شعور، طاقچه بلندیه که دست همه کس بهش نمی‌رسه.

از من به شما نصيحت؛ همه چیزو بايد مخفى نگه داشت، حسود هيچوقت غريبه نیست..

یه جوری میگن از جوونیت لذت ببر انگار همه چی اوکیه و خودم لذت نمیبرم ازش!!

اشتباهی که تکرار بشه عذر خواهی رو بی ارزش میکنه، عذر خواهی ای که تکراری بشه بخشیدن رو بی ارزش میکنه، بخشیدنی هم که تکراری بشه، رابطه رو بی ارزش میکنه، یه سری چیزا ارزششون به عادی نشدنشونه.

وقتی با غذا خوشحال نمیشم میفهمم ناراحتیم واقعیه.

اون روزی که بقیه شدی میفهمی رفتارم با بقیه چه شکلیه.

به عنوان کسی که 1/1/1، 2/2/2، 3/3/3، 4/4/4 کار خاصی نکرده زیاد به 5/5/5 اهمیت نمیدم.

جدى جدى قضيه تربيت خانوادگی و اينكه آدما سرچه سفره هايى بزرگ شدن خيلى مهمه.