میراکل

یادمه یه بار یه استادی بهم دوران دبیرستان برگشت گفت ببین اگه میخوای فردا روز یه چیزی بشی، از این مدرسه برو. کجایی ببینی من الان فردا روزم و تو یه چیزی شدن تو رشته‌ام موندم.

دلم یه باورم نمیشه‌ی بزرگ وسط این فیزیوپاتی‌ که داره دیوونه‌ام می‌کنه، می‌خواد.

یه شب زندگیم تغییر می‌کنه ولی نمیدونم اون یه شب کی هستش‌ پس ادامه میدم و از مسیر شده‌ با گریه ولی لذت می‌برم.

زندگی امروز اشکم رو درآورد.

در حیطه‌ی کاری خودش که اصلا به کارمون نمیاد.

تنها چیزی که ازش یاد گرفتم تو این ترم، فقط تجربیاتش‌ بود =))))

واقعنی وقتی ما چیزی از رفرنس‌ خودمون که تازه داریم می‌خونیمش‌ نمیدونم چه دلیلی داره فراتر ازش درس بدی و بعد در حد رفرنس‌ ازمون بخوای و این وسط ما سر کلاش هیچی نفهمیم.

یا چه میدونم یک سری از استادا رو نمیشه از دانشگاه‌ها جمع کنن؟ اینکه سواد داری خیلی خوبه و میتونی اینو بهمون منتقل کنی. اما اینکه بیای سر اینکه داری بهمون درس میدی سرمون منت بزاری اصلا هم خوب نیست. ما نمی‌خواهیم درس دادنی رو که اونقدر سطح بالاست که واقعا به دردمون نمی‌خوره.

کاش یکی به دانشجو‌ها یادآوری کنه دانشگاه اومدیم درس بخونیم نه اینکه به همکلاسی بابت درس خوندنمون‌ توضیح بدیم. بچه که نیستیم.

دیر و زود داره ولی تهش میفهمی خیلی کم احتمال داره از همکلاسی برات دوست دربیاد.

می‌گفت چرا داری با ضعیف‌ترین ورژن خودت ادامه میدی؟ چه میدونم آدم یه جایی باید به خودش بیاد و همه چیو جمع کنه.

قبول دارین دخترا ذوقشون کور بشه خیلی بی‌رحم میشن تو تلاش کردن؟

- برق و باد؟ یه چی فراتر از اون.

خدای بزرگ😭😭😭💕💕💕

میخوام با خودم ادایی زندگی کنم، فقط با خودم.🥹😂

همینجوریش‌ از زندگیم عقبم، حالا عقب‌تر هم شدم.

دومین باره مسبب مریض شدنمه‌.💘💘

بنظرتون کی تو این هوای سرد کولر روشن می‌کنه؟ - آفرین هم اتاقی من =)))))

بی شوخی تو خوابگاه هم‌اتاقی خوب تمام ماجراست.

دیگه باید به خودم و زندگیم برسم.