Lust for Light
الذهاب إلى القناة على Telegram
عجیب بودن تنها شکل واقعی بودن است؛ در جستوجوی محبوبِ حقیقی(نور) «🇮🇷» https://t.me/ChatNashenas74Bot?start=3558eed1fe2f4e20aa3acbcb5d8ec7 خصوصی:https://t.me/+GRmA9uKuFrE1ZmJk
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
212
المشتركون
+224 ساعات
+57 أيام
+530 أيام
أرشيف المشاركات
حالا مدام دارم به ایدهای که خامنهای شهید را به حیات عند رب، ایدهای که او را به نقطه پایانی معراج بشریت رسانده فکر میکنم.
ایدهی «قُلْ إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَة أَنْ تَقُومُوا لِلّهِ مَثْنى وَ فُرادى».
منطقی که میگوید به کاری که درست است عمل کنید، برایش قیام کنید _خواه دو نفره خواه تنها.
و اگر در قبال خون او وظیفهای بر گُردهٔ من باشد، عمل به همین اصل است.
تا قیامت بر هلهله کنندگان غم میناب لعنت
تا قیامت بر کسانی که برایشان نمیصرفید از میناب بگویند لعنت
تا قیامت لعنت بر شما
Repost from علیرضا زادبر
اشک!
اگر قرار بر دلسوزی باشد. اگر قرار بر همدردی با اشک باشد. این مادران شهدا میناب که قطعات پیکر کودکان را دفن می کنند سزاوارترند تا سلبریتی که اشک تمساح می ریزد و قبلتر [تا آخرین برنامه جام جهانی] کاسبی اش را کرده است. این تصاویر را ببینید. هیچ کارگردانی ندارد. فیلم سینمایی نیست. پایان باز اصغر فرهادی نیست. اصلا سینما ما به این صحنه واقعی کاری ندارد. اما کارگردانی این صحنه غریب با خداست. واقعیت این جهانِ جنگ طلب است. ذات آمریکاست. کاردستی عمویشان ترامپ است.
اکثر نظردهندگان و سر تکاندهندههای ملامتگر و قضاوتگر پر ادعای زندگیمان به شکل شگفت انگیزی معمولا بی اطلاعاند که خودشان در آینده دقیقا قرار است همان اشتباهاتی را مرتکب شوند، که ما و دیگری را بابتش ملامت میکردند!
مرا محکوم کنید به جُرم دوست داشتن.
نیامدهام کسی را از جهان کم کنم.
آمدهام تا یک نفر، تمام جهانم باشد.
حق با جلال آل احمد بود.غربزدگی یک بیماری است.بیماری خطرناکی که به همین راحتی از شرش خلاص نخواهیم شد.هر چقدر هم که تجربهاش کنیم.
شرمندههای خجالتی غربپرست حتی در گرفتن مواضع مثلا وطن دوستانهشان هم حال بهم زنند.
این فیلم مستندی از رفتار فرانسوی های "متمدن" با مردم آزادی خواه الجزایر است در زمان جنبش استقلال طلبی الجزایر.
در این جنبش بین یک یا یک و نیم میلیون الجزایری بدست نیروهای فرانسوی قتل عام شدند.
این فیلم را به آنهایی نشان بدهید که میگویند اگر مقاومت کنیم زیرساختهایمان را می زنند و برق نداریم و آب نداریم و...
مقاومت نکنیم، این سرنوشتمان خواهد بود، بدون اغراق.
دلیل؟ تجربه در غزه و لبنان و لیبی و سومالی و سودان و سوریه و عراق و…
چند وقتی میشود عجیب با کَرَکتِر آریا استارک همزادپنداری میکنم.
اگر شبها قبل از خواب اسامی حرامزادگانی مانند ترامپِ سگ زرد و نتانیاهوی موش فاضلاب و .. را پشت سر هم ردیف نکنم و نحوه به درک واصل شدنشان را تصور نکنم، خواب به چشمانم نمیآید.
این حرفها و استوریهای آبکیِ «نه به جنگ» و «جنوب تسلیت» و «جنگ بس است،جوانیمان کو؟» که مخاطبشان نه آمریکا و اسرائیل، بلکه افکار عمومی داخل کشور است را یک زمانی شاید پای حماقت شما میگذاشتم اما حالا هر دهانی که این حرفها از آن بیرون بریزد صدای دشمن است و لاغیر.
حتی به خودتان زحمت نمیدهید یک جمله در محکومیت آغازگر جنگ بگویید اما تمام دغدغهتان متوجه واکنش ایران به حملهی آمریکاست.
شب و روز در حال به سخره گرفتن مفهوم مقاومت، ریشخند زدن به دفاع مشروع و ترول کردن ملت با عنوان ملت مبعوث هستید، تا بتوانید هم به جان همان مردمی که حاضرند جان بدهند اما خاک نه افتادهاید.تمام تلاشتان را میکنید روحیه همان مردمی را هدف بگیرید که باور دارند در برابر تجاوز نباید تسلیم شد.
تف به وجود امثال شما، که نه شرف دارید نه غیرت.
میدانی چه چیزی ما را قدرتمند و شریف کرده ویلیام؟هزاران برابر اینکه آنها زندگی را دوست دارند ما مرگ را دوست داریم!
و اگر پیمانهای خود را پس از عهد خویش بشکنند و آیین شما را مورد طعن قرار دهند،با پیشوایان کفر پیکار کنید.چرا که آنها را پیمانی نیست؛ شاید (با شدّت عمل) دست بردارند.
توبه/۱۲
